Timu nyingi zinapotumia usimbaji wa kiwakala, husogeza kikwazo kutoka uzalishaji hadi ukaguzi; bila kuboresha mzunguko huo, ongezeko halisi la kasi huwa karibu sufuri.
Katika mazingira makubwa ya CI yenye mamilioni ya majaribio kila usiku na mamia ya wahandisi, kazi yenye thamani kubwa zaidi kwa wakala ni kuelekeza suala kwa anayelisimamia na kulichanganua, si kuzalisha msimbo.
Matokeo muhimu ya wakala hustahimili uchunguzi wa kina na kueleza uhusiano wa kisababishi, badala ya kulinganisha ruwaza tu.
Kubuni safu ya kukusanya ushahidi na kuunganisha muktadha ni muhimu zaidi kuliko safu ya uzalishaji.
Mijadala mingi kuhusu usimbaji wa kiwakala bado huanzia kwenye ahadi rahisi: kuandika msimbo mwingi zaidi, kwa haraka zaidi.
Wakati mwingine, hilo hupanuka na kuwa maono makubwa zaidi ya mawakala kupanga kazi, kufungua PR na kusambaza mabadiliko huku wanadamu wakihusika kwa kiwango kidogo. Lakini kwa timu nyingi za uhandisi, manufaa yaliyo wazi zaidi katika muda mfupi yana upeo mdogo. Lengo ni kupunguza gharama ya kurudia na kuboresha kazi.
Uwasilishaji wa programu si uzalishaji wa msimbo pekee. Kuandika msimbo ni hatua moja tu katika mzunguko mrefu unaojumuisha ukaguzi, majaribio, usambazaji na uchunguzi mambo yanapoharibika. Timu nyingi zinazotumia usimbaji wa kiwakala bila kubuni upya mzunguko wa ukaguzi husogeza tu kikwazo chao hadi hatua za baadaye.
Kuharakisha uzalishaji pekee hakufanyi timu iwe na kasi zaidi moja kwa moja. Kunaweza tu kuhamisha juhudi zaidi kwenye ukaguzi, uthibitishaji na kujenga imani.
Katika mazingira mengi ya uhandisi, sehemu yenye gharama kubwa si kuandaa rasimu ya kwanza, bali kufikia kiwango cha kuwa na uhakika.
Je, mabadiliko hayo yalitatua tatizo au kuboresha mfumo kweli? Je, yalisababisha hitilafu katika sehemu nyingine? Je, kushindwa kunatokana na msimbo, mazingira, majaribio au kitegemezi? Je, suluhisho lililopendekezwa linashughulikia kisababishi au dalili inayoonekana tu?
Mawakala wanaweza kusaidia hapa, si kwa sababu wanachukua nafasi ya wahandisi, bali kwa sababu wanaweza kufanya uchambuzi wa kwanza wenye mpangilio katika ushahidi usio na muundo: kukagua kumbukumbu, kulinganisha mabadiliko ya hivi karibuni, kufupisha viashiria muhimu, kufuatilia visababishi vinavyowezekana, kufanya ukaguzi na kutoa jambo ambalo binadamu anaweza kulichunguza.
Katika timu nyingi, matumizi yenye manufaa makubwa zaidi ya wakala si kuzalisha msimbo kuanzia mwanzo. Ni kupunguza wigo wa utafutaji unaohusu tatizo kabla binadamu hajatumia saa nyingi kufanya hivyo mwenyewe.
Hili linaonekana wazi hasa katika taratibu kubwa za kazi za utatuzi wa hitilafu. Fikiria CI ya kila usiku ikifanya mamilioni ya majaribio kwenye hazina za misimbo zilizobadilishwa na mamia ya wahandisi (hali halisi kwa mmoja wa wateja wetu). Jambo linaposhindwa, ni vigumu kulielekeza kwa anayelisimamia. Tatizo linaweza kuwa katika msimbo wa programu, kitegemezi, mazingira ya uendeshaji wa majaribio au sehemu nyingine ya mfumo. Kumbukumbu zinaweza kufikia gigabaiti kadhaa, na si kila mara timu inayoona tatizo kwanza ndiyo inayosimamia sehemu hiyo.
Utaratibuu huo wa kazi wa aina hiyo hauhitaji kwa kawaida wakala mmoja aandike suluhisho. Umeundwa kwa ajili ya mfumo unaopunguza wigo wa tatizo kwa haraka.
Mchakato muhimu unaweza kuchukua kumbukumbu, kuchagua ushahidi unaofaa, kufupisha mambo muhimu, kukagua msimbo katika mazingira yaliyotengwa, na kutoa uchanganuzi wenye muundo wa kisababishi kikuu pamoja na alama ya uhakika, ufuatilikaji na mapendekezo ya hatua zinazofuata. Ili kuzalisha alama ya uhakika, mtaalamu wa mada hutathmini matokeo ya awali ya wakala. Tathmini hiyo huingizwa kwenye LLM inayotumika kama mwamuzi ili kuendesha utoaji wa alama kiotomatiki baadaye huku ikidumisha uwiano na uamuzi wa binadamu.
Lengo si kuondoa uamuzi wa kihandisi, bali kuwapa wakaguzi mahali bora pa kuanzia. Uchambuzi wa hitilafu, ukaguzi wa PR, urekebishaji wa majaribio, uthibitishaji wa toleo na uchunguzi baada ya usambazaji vyote vina muundo unaofanana. Vyote vinahitaji ushahidi na ukaguzi mwingi, na vina utata mwingi. Havihitaji wakala achukue nafasi ya mchakato wa uhandisi, bali asaidie tu kuusogeza mbele.
Hii pia ndiyo sababu timu zinapaswa kuwa makini kuhusu jinsi zinavyotathmini mifumo hii.
Swali lisilofaa ni ikiwa wakala anaweza kutengeneza jambo linalovutia anapofanya kazi kivyake. Swali bora ni ikiwa anaboresha utaratibu halisi wa kazi bila kusababisha vikwazo kwingineko.
Hii inamaanisha kuangalia ikiwa matokeo ni mahususi vya kutosha kuthibitishwa, ikiwa yanaeleza uhusiano wa kisababishi badala ya kulinganisha ruwaza tu, na ikiwa yanarahisisha ukaguzi badala ya kuufanya mgumu zaidi. Jibu linaloonekana kuwa sahihi si sawa na jibu lenye manufaa. Kwa vitendo, timu huamini matokeo ya wakala yanapostahimili uchunguzi wa kina na kuwapa jambo mahususi la kukagua.
Somo kuu ni kwamba mifumo muhimu ya kiwakala inategemea zaidi ya uzalishaji pekee. Inategemea jinsi ushahidi unavyokusanywa, muktadha unavyounganishwa, matokeo yanavyokaguliwa na hali ya kutokuwa na uhakika inavyowasilishwa kwa mkaguzi.
Ndiyo maana mustakabali wa karibu wa uhandisi wa kiwakala huenda usiwe hatua moja kubwa ya kufikia uhuru kamili. Huenda ukawa mkusanyiko wa mizunguko iliyobuniwa kwa umakini ambapo mawakala husaidia timu kuchunguza, kukagua, kuthibitisha na kuboresha kazi yao huku juhudi kidogo zikipotea kati ya hatua.
Huenda hilo lisiwe la kusisimua kama simulizi pana la uhuru, lakini linafanana zaidi na jinsi mifumo yenye manufaa inavyokubaliwa na kutumiwa kwa kweli.