ഉപഭോക്താക്കളുമായി നേരിട്ട് ഇടപെടുന്ന AI നിങ്ങളുടെ ബ്രാൻഡിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനാവശ്യമായ വൈദഗ്ധ്യം ആന്തരിക ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽനിന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തമാണ്.
പ്രവർത്തനക്ഷമമായ ഏജന്റും വിശ്വസനീയമായ ഏജന്റും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം സാങ്കേതികമായതിനേക്കാൾ ആശയപരമാണ്. കാരണം, മിക്ക പ്രോംപ്റ്റുകളും സംഭാഷണം രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്നതിനുപകരം നിർദേശങ്ങളുടെ പട്ടികയായാണ് എഴുതുന്നത്.
ഭാഷാശാസ്ത്രവും ബൗദ്ധിക മനഃശാസ്ത്രവും ഇതിന് മികച്ചൊരു ചട്ടക്കൂട് നൽകുന്നു: സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് ഘടനയുണ്ട്, പ്രോംപ്റ്റുകൾ ശ്രദ്ധയുടെ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ആദ്യം നൽകുന്നതും ആവർത്തിക്കുന്നതും അവസാനിപ്പിക്കുന്ന രീതിയും ഏജന്റിന്റെ പെരുമാറ്റത്തെ സ്ഥിരമായി സ്വാധീനിക്കും.
പരിമിതികൾ സഹായിക്കും, പക്ഷേ അവ കൃത്യമായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രം. അതിരുകടന്ന പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങൾ സംഭാഷണങ്ങളെ കൃത്രിമമാക്കുകയും പ്രോംപ്റ്റുകളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പ്രയാസമുള്ളതാക്കുകയും ചെയ്യും. തീരുമാനങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറച്ചാൽ കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാം.
ഉപഭോക്താക്കളുമായി സംഭാഷണം നടത്തുന്ന AI നിർമ്മിക്കുന്നത് ഒരു സ്ഥാപനത്തിന് ദുഷ്കരമാണ്.
ഓരോ ജീവനക്കാരന്റെയും തലത്തിൽ AI സഹകരണം സ്വീകരിക്കുകയും ആന്തരിക ഉപയോഗത്തിനായി ഇഷ്ടാനുസൃത AI ഉപകരണങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ അതിവേഗ സ്വീകർത്താക്കൾക്കുപോലും, സ്ഥാപനത്തിനും പുറംലോകത്തിനുമിടയിലെ മുഖമായി AI-യെ ഉയർത്തുന്നത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ കാര്യമാണ്.
അത് യഥാർഥത്തിൽ ഒരു സ്ഥാനക്കയറ്റമാണ്. ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് മുന്നിലെത്തുമ്പോൾ, കഠിനാധ്വാനിയായ പരിശീലനാർഥിയിൽനിന്ന് ഔദ്യോഗിക ജീവനക്കാരനായി AI ഉയരുന്നു; അത് സ്ഥാപനത്തിന്റെ വേഷമണിഞ്ഞ് ഉപഭോക്താക്കളുടെ മുന്നിൽ ബ്രാൻഡിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
അപകടസാധ്യതകൾ വലുതാണ്. ഇനി ഓരോ പിഴവും പൊതുജനങ്ങൾ കാണുന്നതും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ളതുമാണ്.
ഞങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും സ്ഥാപനതലത്തിൽ സങ്കീർണ്ണമായ ഇടപെടലുകളുള്ള ബഹു-ഏജന്റ് സംവിധാനങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ആ യുക്തി താരതമ്യേന എളുപ്പമുള്ള ഭാഗമായിരിക്കാം. തങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ ഏജന്റിനോടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നും അത് പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് മൂല്യമുണ്ടെന്നും ഉപയോക്താക്കളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ് വലിയ വെല്ലുവിളി.
അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പ്രോംപ്റ്റുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതുകയും തിരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ചില ഏജന്റുകൾ നൂറുകണക്കിന് പ്രോംപ്റ്റ് പരിഷ്കരണങ്ങളിലൂടെ രൂപപ്പെട്ടവയാണ്. എല്ലാത്തിനും ഒരേ ലക്ഷ്യമാണുള്ളത്: ചുമതലയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും മനുഷ്യ ഉപയോക്താക്കളെ ആകർഷിക്കുന്ന ശൈലിയിൽ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുക.
പ്രോംപ്റ്റുകൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന അനുഭവം, പ്രചോദനത്തിനായി സർഗാത്മകമായി തിരയാൻ ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. മറ്റ് വിജ്ഞാനശാഖകളിൽനിന്ന് ആശയങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ തുടങ്ങി. എല്ലാം വിജയിച്ചിട്ടില്ല; വിജയിച്ചവയാകട്ടെ ആദ്യ ശ്രമത്തിൽത്തന്നെ ഫലം കണ്ടിട്ടുമില്ല. ഈ പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലമായി, പ്രോംപ്റ്റിങ്ങിനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്തമായൊരു വീക്ഷണം ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടു.
ചിട്ടയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏജന്റും സംഭാഷണത്തിൽ മികവുറ്റ ഏജന്റും തമ്മിലുള്ള വിടവ് പൂർണമായും സാങ്കേതികമല്ല; അത് ആശയപരമാണ്. പ്രോംപ്റ്റിലൂടെ ഏജന്റിനെ നിങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ലോകവും അത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യ ആശയവിനിമയത്തിന്റെ യഥാർഥ ലോകവും തമ്മിലുള്ള അകലമാണത്.
മനുഷ്യ ആശയവിനിമയത്തിന്റെ ലോകത്തെ നിർവചിക്കുന്നത് അതിന്റെ അവ്യക്തതയാണ്. മനുഷ്യർ അതുമായി നന്നായി പൊരുത്തപ്പെടുകയും സദുദ്ദേശ്യമുള്ള ആശയവിനിമയക്കാർ സൂക്ഷ്മവും പറയാതെ പാലിക്കുന്നതുമായ സംഭാഷണനിയമങ്ങളിലൂടെ അതിനെ സഹകരണത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. വേണ്ടത്ര സജ്ജമല്ലാത്ത ഏജന്റിനെ എളുപ്പം തിരിച്ചറിയാം.
നാടകീയ ഭ്രമം, അഥവാ ട്യൂറിങ് മായികത, നിലനിർത്താൻ ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിലെയും ബൗദ്ധിക മനഃശാസ്ത്രത്തിലെയും ഉൾക്കാഴ്ചകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഏജന്റുകളെ സംഭാഷണകലയിൽ ഉറപ്പിക്കാം.
പ്രായോഗിക ഭാഷയെ പഠിക്കാൻ ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന് സമഗ്രമായൊരു ഉപകരണശേഖരമുണ്ട്. ആളുകൾ ഓരോ നിമിഷവും സംഭാഷണങ്ങൾ എങ്ങനെ ഘടിപ്പിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് പരിശോധിക്കുന്ന സംഭാഷണ വിശകലനവും ഇതിലുൾപ്പെടുന്നു. പ്രോംപ്റ്റിങ്ങിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, സംഭാഷണത്തെ വാക്കുകളുടെ കൈമാറ്റമായല്ല, പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കൈമാറ്റമായി ചിന്തിക്കാനുള്ള പദാവലി ഈ ചട്ടക്കൂട് നൽകുന്നു.
വിവരങ്ങൾ നേടുകയോ നൽകുകയോ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രായോഗികമാണ്; സൗഹൃദബന്ധം നിലനിർത്തുകയോ സംഘർഷം ഒഴിവാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതുപോലെ മറ്റുള്ളവ സാമൂഹികവുമാണ്. സംഭാഷണത്തിന്റെ വിശാലമായ ഘടനയിലും അതിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിലുമാണ് ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നത്; ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളുമുണ്ട്. സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് തുടക്കവും ഒടുക്കവുമുണ്ട്. വിഷയമാറ്റങ്ങളും അതിനുമുമ്പുള്ള സൂചനകളും ഉണ്ട്—പുതിയൊരു ദിശ സൂക്ഷ്മമായി നിർദേശിക്കുകയും ചർച്ച ചെയ്യുകയും വരികൾക്കിടയിൽ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, ചിലപ്പോൾ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.
എല്ലാവർക്കും നല്ല ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടെങ്കിലും തെറ്റിദ്ധാരണകൾ പതിവായി സംഭവിക്കുന്നു. ആളുകൾ സംഭാഷണകലയിൽ വ്യത്യസ്ത അളവിൽ മികവ് പുലർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യ ആശയവിനിമയക്കാരനുള്ള സഹജാവബോധംപോലും നിങ്ങളുടെ ഏജന്റിനു പിന്നിലെ LLM-ൽ മുൻകൂട്ടി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് പ്രധാനം.
ഭാഷാശാസ്ത്ര വിശകലനത്തോടൊപ്പം, ബൗദ്ധിക മനഃശാസ്ത്രം അതിനെ പൂരിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു വീക്ഷണവും നൽകുന്നു. ശ്രദ്ധയും ഓർമയും തീരുമാനമെടുക്കലും യഥാർഥത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് അത് വിശദീകരിക്കുന്നു—ആളുകൾ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും വിവരങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു, നിർദിഷ്ട സൂചനകൾ എങ്ങനെ വിശ്വസനീയമായ പെരുമാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ബൗദ്ധികഭാരം കുറച്ചുകൊണ്ട് പരിമിതികൾ എങ്ങനെ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നു എന്നിവയെല്ലാം.
നിർദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിഷ്പക്ഷമായൊരു പാത്രമല്ല പ്രോംപ്റ്റ്. അത് ശ്രദ്ധയുടെ ഒരു അന്തരീക്ഷമാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഏറ്റവും മുകളിലുള്ളത് പ്രധാനമാണ്. ഏറ്റവും താഴെയുള്ളതും പ്രധാനമാണ്. ആവർത്തിക്കുന്നതും പ്രധാനമാണ്. ഒരു പട്ടിക നൽകിയാൽ, നടുവിലുള്ളതിനേക്കാൾ തുടക്കത്തിലും അവസാനത്തിലും ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ ആളുകൾ കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിൽ ഓർക്കാറുണ്ട്. മനഃശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇതിനെ ക്രമസ്ഥാന പ്രഭാവം എന്ന് വിളിക്കുന്നു: ആദിമത്വവും സമീപകാലത്വവും.
പ്രായോഗികമായി, LLM-കളിലും സമാനമായൊരു പ്രവണത കാണാം. ആദ്യ നിർദേശങ്ങൾ ചട്ടക്കൂട് സ്ഥാപിക്കുന്നു: ഏജന്റ് ആരാണ്, അത് വഹിക്കുന്ന പങ്കെന്താണ്, ഏതുതരം ലോകത്തെയാണ് അത് നേരിടാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് എന്നിവ. അവസാന നിർദേശം പലപ്പോഴും അത് കേൾക്കുന്ന അവസാനത്തെ കാര്യംപോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നിർദേശങ്ങൾ അവിടെ നൽകിയാൽ അവ പ്രാവർത്തികമാകാനുള്ള സാധ്യത കൂടും.
പ്രോംപ്റ്റിനുള്ളിൽ വിവിധ നിർദേശങ്ങൾ എവിടെ നൽകണമെന്ന് സൂക്ഷ്മമായി പരിഗണിക്കുന്നതിനൊപ്പം, ആ നിർദേശങ്ങൾ ഏജന്റിനായി സൃഷ്ടിക്കുന്ന അതിർത്തിയുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള രൂപവും നിരീക്ഷിക്കണം.
നിർദേശങ്ങൾ ഏജന്റിനുള്ള പരിമിതികളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അത് പരിഹരിക്കേണ്ട മത്സരിക്കുന്ന സാധ്യതകളുടെ എണ്ണം കുറയ്ക്കുകയും മൊത്തത്തിലുള്ള പ്രശ്നമേഖല ചുരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏജന്റിന്റെ ചുമതല കൈകാര്യം ചെയ്യാവുന്നതാക്കാൻ ആവശ്യമായത്ര പരിമിതികൾ നമ്മുടെ പ്രോംപ്റ്റുകളിൽ വേണം.
മനുഷ്യ ജീവനക്കാർക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് അനുഭവം കുറഞ്ഞവർക്ക്, നിർദേശം നൽകുമ്പോൾ ചുമതലയിലെ അവ്യക്തത നീക്കി ബൗദ്ധികഭാരം പരമാവധി കുറയ്ക്കുന്നതാണ് ഉചിതമെന്ന് മനഃശാസ്ത്രം പറയുന്നു. പരിമിതികൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ തടയുന്നതായി തോന്നാമെങ്കിലും, തീരുമാനങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നത് ശേഷിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട തീരുമാനങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനും പരിധികൾക്കുള്ളിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ സർഗാത്മകത പ്രയോഗിക്കാനും നമ്മെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്നു.
മറിച്ച്, സങ്കൽപ്പിക്കാവുന്ന എല്ലാ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളും ഉദാഹരണ പെരുമാറ്റങ്ങളുടെ പട്ടികകൊണ്ട് ഉൾപ്പെടുത്തി ഏജന്റിന് ഒരു തീരുമാനവും എടുക്കേണ്ടിവരാത്തവിധം ചെയ്യുന്നത് സംഭാഷണത്തെ കൃത്രിമമാക്കും. കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പേടിസ്വപ്നമായ, നിബന്ധനകൾ അടുക്കിവെച്ച വികൃതമായൊരു പ്രോംപ്റ്റും അതുവഴി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും.
(ഫ്യൂ-ഷോട്ടുകളേ, നിങ്ങളെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.)
നന്നായി അതിരുകൾ നിർണയിച്ച പ്രോംപ്റ്റ്, വിശദാംശങ്ങൾ കുത്തിനിറച്ച് ഏജന്റിനെ സ്തംഭിപ്പിക്കാതെ, ആവശ്യമായ ദിശാബോധം നൽകുന്നു. എന്ത് പറയണം, പറയരുത് എന്നതിലും എങ്ങനെ പറയണം, പറയരുത് എന്നതിലും ഏജന്റിനായി കുറച്ച് പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളോ ലക്ഷ്യങ്ങളോ മാത്രം നൽകുക എന്നതാണ് പലപ്പോഴും ഇതിനർഥം.
ഞങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിൽ, അതിർത്തി ക്രമീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ ഫ്യൂ-ഷോട്ടിനെ ആശ്രയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആ അതിർത്തിക്ക് വേണ്ടത്ര കൃത്യതയില്ല. അടിസ്ഥാന നിർദേശങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി അവ മെച്ചപ്പെടുത്തുക.
ബൗദ്ധിക മനഃശാസ്ത്രത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ, ഒരു പ്രോംപ്റ്റിനുള്ളിൽ വ്യത്യസ്ത നിർദേശങ്ങൾ എവിടെ നൽകണമെന്ന് ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. ഏജന്റിന്റെ പ്രശ്നമേഖലയ്ക്ക് ഏറ്റവും ഉചിതമായി അതിരുകൾ നിശ്ചയിക്കാൻ വേണ്ട നിർദേശങ്ങളുടെ അളവും ഗുണനിലവാരവും പരിഗണിച്ചു.
ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ സംഭാഷണകലയെക്കുറിച്ച് മുമ്പ് നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ഓർത്തുകൊണ്ട്, സംഭാഷണാധിഷ്ഠിത നിർദേശത്തെ ഏജന്റിന്റെ വിശാലമായ ചുമതലാ അതിർത്തിയുടെ ഭാഗമായി ഉൾപ്പെടുത്തി നമ്മുടെ പ്രോംപ്റ്റിങ് ചട്ടക്കൂട് പൂർത്തിയാക്കാം.
ഉപഭോക്താക്കളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന AI-യുടെ അടിസ്ഥാന ചുമതല എപ്പോഴും സംഭാഷണമാണ്, നാം അത് അംഗീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും. പ്രോംപ്റ്റിൽ സംഭാഷണത്തെ ബോധപൂർവം കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഏജന്റിന്റെ സംഭാഷണശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന വിധത്തിൽ അതിന്റെ പ്രവർത്തനശേഷിയുടെ, അഥവാ ബൗദ്ധികഭാരത്തിന്റെ, ഒരു ഭാഗം സംഭാഷണാവബോധത്തിനും പ്രതികരണക്ഷമതയ്ക്കുമായി നീക്കിവയ്ക്കുകയാണ് നാം ചെയ്യുന്നത്.
എന്നാൽ മൊത്തത്തിലുള്ള പ്രശ്നമേഖല കൈകാര്യം ചെയ്യാവുന്നതും വ്യക്തമായ അതിരുകളുള്ളതുമായി നിലനിർത്താൻ പ്രധാന ചുമതലയുടെ വ്യാപ്തി കുറയ്ക്കേണ്ടിവരുമെന്നതാണ് ഇതിന്റെ മറുവശം.
അതിനാൽ, ഉപഭോക്താക്കളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന AI-ക്കായി മികച്ച സംഭാഷണത്തിനും തീരുമാനങ്ങൾക്കും വേണ്ട സാഹചര്യങ്ങൾ സമഗ്രമായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്നു. സംഭാഷണമെന്ന അടിസ്ഥാന ചുമതലയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പ്രധാന ചുമതല നിർവചിക്കപ്പെട്ടതോ അതിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതോ ആയ, ചെറുതും വ്യക്തമായ അതിരുകളുള്ളതുമായ ഏജന്റുകളാണ് ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെ മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ട നിർദേശക്കൂമ്പാരങ്ങൾ ഞങ്ങൾ എഴുതുന്നില്ല. ഉദാഹരണങ്ങളുടെ ആവശ്യം തന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര കൃത്യതയുള്ള, മെച്ചപ്പെടുത്തിയ ചെറിയൊരു കൂട്ടം നിർദേശങ്ങളാണ് ഞങ്ങൾ എഴുതുന്നത്.
ചുമതലയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതിനൊപ്പം സംഭാഷണത്തിൽ മികവ് പുലർത്തുന്ന ഏജന്റുകളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രോംപ്റ്റിങ് ചട്ടക്കൂട് ഇതാണ്.
ആശയപരമായ പശ്ചാത്തലം വ്യക്തമാക്കിയതിനാൽ, അടുത്ത ബ്ലോഗിൽ കൂടുതൽ പ്രായോഗിക കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാം. യഥാർഥ സാഹചര്യങ്ങളിലെ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും പിഴവുകളിലൂടെയും ഈ തത്വങ്ങൾ പ്രോംപ്റ്റുകളിൽ പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ തെളിഞ്ഞുവന്ന ചില പ്രധാന മാതൃകകൾ പരിശോധിക്കാം. ശ്രദ്ധേയമായി, അത്യാധുനിക മോഡൽ ദാതാക്കളുടെ സ്വന്തം പ്രോംപ്റ്റിങ് മാർഗനിർദേശങ്ങളിലും സമാന മാതൃകകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. കൂടുതൽ അടുത്ത തവണ.