வாடிக்கையாளர்களுடன் நேரடியாகத் தொடர்புகொள்ளும் செயற்கை நுண்ணறிவு உங்கள் பிராண்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதற்குத் தேவையான நுணுக்கம், உள் பயன்பாட்டுக் கருவிகளை உருவாக்குவதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.
செயல்படும் ஏஜென்ட்டுக்கும் நம்பகமான ஏஜென்ட்டுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு தொழில்நுட்பம் சார்ந்ததைவிடக் கருத்தியல் சார்ந்தது. ஏனெனில் பெரும்பாலான ப்ராம்ப்ட்கள் உரையாடல் வடிவமைப்பாக அல்லாமல் அறிவுறுத்தல் தொகுப்புகளாகவே எழுதப்படுகின்றன.
மொழியியலும் அறிவாற்றல் உளவியலும் சிறந்த அணுகுமுறையை வழங்குகின்றன: உரையாடல்களுக்கு ஒரு கட்டமைப்பு உண்டு; ப்ராம்ப்ட்கள் கவனச் சூழலை உருவாக்குகின்றன. முதலில் எதை வைக்கிறீர்கள், எதை மீண்டும் கூறுகிறீர்கள், எப்படி முடிக்கிறீர்கள் என்பவை ஏஜென்ட்டின் நடத்தையை நம்பகமாக வடிவமைக்கும்.
கட்டுப்பாடுகள் துல்லியமாக இருந்தால் மட்டுமே உதவும். அதிகமான விதிவிலக்குகள் இயல்பற்ற உரையாடல்களையும் கையாளக் கடினமான ப்ராம்ப்ட்களையும் உருவாக்கும். எனவே குறைவான முடிவுகளையே எடுக்க வேண்டியிருப்பது முக்கியமானவற்றில் கவனம் செலுத்த உதவும்.
வாடிக்கையாளர்களுடன் உரையாடும் செயற்கை நுண்ணறிவை உருவாக்குவது ஒரு நிறுவனத்திற்குச் சவாலானது.
ஒவ்வொரு ஊழியரும் செயற்கை நுண்ணறிவுடன் இணைந்து பணியாற்றும் அளவுக்கு இத்தொழில்நுட்பத்தைத் தீவிரமாக ஏற்றுக்கொண்டு, உள் பயன்பாட்டிற்கெனத் தனிப்பயன் செயற்கை நுண்ணறிவுக் கருவிகளையும் உருவாக்கிய நிறுவனங்களுக்குக்கூட, தங்கள் நிறுவனத்துக்கும் உலகிற்கும் இடையிலான முகப்பாக செயற்கை நுண்ணறிவை உயர்த்துவது முற்றிலும் வேறுபட்டது.
அது உண்மையிலேயே ஒரு பதவி உயர்வுதான். வாடிக்கையாளர்களை நேரடியாகச் செயற்கை நுண்ணறிவு எதிர்கொள்ளும்போது, உழைப்பாளியான பயிற்சியாளரிலிருந்து அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஊழியராக உயர்கிறது; சீருடை அணிந்து, வாடிக்கையாளர்களின் பார்வையில் பிராண்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.
இதில் பணயம் அதிகம். இப்போது ஒவ்வொரு தவறும் பொதுவெளியில் நிகழ்கிறது; அது பதிவாகவும் வாய்ப்புள்ளது.
நாங்கள் உருவாக்கும் தயாரிப்புகள் பெரும்பாலும் வணிக அளவில் சிக்கலான உரையாடல்களைக் கொண்ட பல-ஏஜென்ட் முறைமைகளாகும். ஆனால் அந்தத் தர்க்கத்தை உருவாக்குவது ஒப்பீட்டளவில் எளிதான பகுதியாக இருக்கலாம். பயனர்கள் முழு நேரமும் ஒரே ஏஜென்டிடம்தான் பேசுகிறார்கள் என்றும், அது கூறுவது பயனுள்ளது என்றும் அவர்களை நம்பவைப்பதே பெரிய சவால்.
அதனால் ப்ராம்ப்ட்களை மீண்டும் மீண்டும் எழுதியும் திருத்தியும் வருகிறோம்.
நூற்றுக்கணக்கான ப்ராம்ப்ட் திருத்தங்களுக்குப் பிறகே சில ஏஜென்ட்கள் உருவாகின்றன. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரே இலக்குதான்: பணியில் கவனம் தவறாமல் இருந்து, மனிதப் பயனர்களிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் குரலில் பேசுவது.
ப்ராம்ப்ட்களை மேம்படுத்திய அனுபவம், புதிய உத்வேகத்தைத் தேடுவதில் எங்களைப் படைப்பாற்றலுடன் செயல்பட வைத்துள்ளது. பிற துறைகளிலிருந்து கருத்துகளைப் பெறத் தொடங்கியுள்ளோம். எல்லாமே பலனளிக்கவில்லை; பலனளித்தவையும் முதல் முயற்சியிலேயே வெற்றி பெறுவது அரிது. இந்த ஆய்வு முயற்சிகளின் விளைவாக, ப்ராம்ப்ட்டிங் குறித்த வேறுபட்ட அணுகுமுறை எங்கள் குழுவில் உருவாகியுள்ளது.
முறையாகச் செயல்படும் ஏஜென்ட்டுக்கும் உரையாடலில் சிறந்து விளங்கும் ஏஜென்ட்டுக்கும் இடையிலான இடைவெளி முற்றிலும் தொழில்நுட்பம் சார்ந்ததல்ல; அது கருத்தியல் சார்ந்தது. உங்கள் ப்ராம்ப்ட் மூலம் ஏஜென்ட்டை நீங்கள் நிலைநிறுத்தியிருக்கும் உலகிற்கும், அது செயல்படும் மனிதத் தொடர்பின் நிஜ உலகிற்கும் இடையிலான தொலைவே அதுவாகும்.
மனிதத் தொடர்பின் நிஜ உலகைத் தெளிவின்மையே வரையறுக்கிறது. மனிதர்கள் அதை நன்கு உணர்கிறார்கள்; நல்லெண்ணத்துடன் உரையாடுபவர்கள் நுட்பமான, சொல்லப்படாத உரையாடல் விதிகளின் வழியே ஒத்துழைத்து அதைக் கையாள்கிறார்கள். தயாராக இல்லாத ஏஜென்ட்டை எளிதில் அடையாளம் காணலாம்.
நாடக மாயையையோ டியூரிங் மாயையையோ காக்க, மொழியியல் மற்றும் அறிவாற்றல் உளவியலின் நுண்ணறிவுகளைப் பயன்படுத்தி ஏஜென்ட்களுக்கு உரையாடல் கலையில் உறுதியான அடித்தளத்தை வழங்கலாம்.
நடைமுறையில் மொழியை ஆராய்வதற்கான முழுமையான கருவித்தொகுப்பு மொழியியலில் உள்ளது. உரையாடலை மக்கள் ஒவ்வொரு கணமும் எவ்வாறு கட்டமைத்து நிர்வகிக்கிறார்கள் என்பதை ஆராயும் உரையாடல் பகுப்பாய்வும் இதில் அடங்கும். இந்தக் கட்டமைப்பைப் ப்ராம்ப்ட்டிங்கில் பயன்படுத்தும்போது, உரையாடலைச் சொற்களின் பரிமாற்றமாக அல்லாமல் செயல்களின் பரிமாற்றமாகச் சிந்திப்பதற்கான சொற்களஞ்சியம் கிடைக்கிறது.
தகவலைப் பெறுவது அல்லது வழங்குவது போன்ற சில செயல்கள் நடைமுறை சார்ந்தவை; நல்லுறவைப் பேணுவது அல்லது உரசலைத் தவிர்ப்பது போன்றவை சமூக உறவு சார்ந்தவை. உரையாடலின் விரிவான கட்டமைப்பிற்குள்ளும் அதன் பல கட்டங்களிலும் இத்தகைய நகர்வுகள் நிகழ்கின்றன; ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் எதிர்பார்க்கப்படும் செயல்கள் உள்ளன. உரையாடல்களுக்கு தொடக்கமும் முடிவும் மட்டுமல்லாமல், தலைப்பு மாற்றங்களும் மாற்றத்திற்கு முந்தைய தருணங்களும் உள்ளன. புதிய திசை ஒன்று நுட்பமாக முன்வைக்கப்பட்டு, மறைமுகமாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டு முடிவுசெய்யப்படும் அந்தத் தருணங்கள் சில நேரங்களில் சங்கடமாக இருக்கலாம்.
அனைவருக்கும் நல்ல நோக்கம் இருந்தாலும், தவறான புரிதல் எப்போதும் நிகழலாம். உரையாடல் கலையில் மனிதர்கள் வெவ்வேறு அளவுகளில் திறமை பெற்றிருந்தாலும், சராசரி மனித உரையாடலாளரிடம் உள்ள உள்ளுணர்வுகூட உங்கள் ஏஜென்ட்டின் பின்னணியில் இயங்கும் LLM-இல் இயல்பாகப் பொதிந்திருக்காது என்பதே முக்கியம்.
மொழியியல் பகுப்பாய்வுடன் சேர்ந்து, அறிவாற்றல் உளவியலும் அதை நிறைவுசெய்யும் பார்வையை வழங்குகிறது. கவனம், நினைவாற்றல், முடிவெடுத்தல் ஆகியவை உண்மையில் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதை அது விளக்குகிறது. முதலில் வருவதையும் இறுதியில் வருவதையும் மக்கள் எவ்வாறு வெவ்வேறு முக்கியத்துவத்துடன் அணுகுகிறார்கள், குறிப்பிட்ட தூண்டுதல்கள் எப்படி நம்பகமான நடத்தையை உருவாக்குகின்றன, அறிவாற்றல் சுமையைக் குறைப்பதன் மூலம் கட்டுப்பாடுகள் எப்படி விடுதலை அளிக்கின்றன என்பதையும் காட்டுகிறது.
ப்ராம்ப்ட் என்பது அறிவுறுத்தல்களைத் தாங்கும் நடுநிலையான கொள்கலன் அல்ல. அது ஒரு கவனச் சூழல். எனவே, மேலே இடம்பெறுவது முக்கியம். கீழே இடம்பெறுவதும் முக்கியம். மீண்டும் கூறப்படுவதும் முக்கியம். ஒரு பட்டியலில், நடுவில் உள்ளவற்றைவிட தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் உள்ளவற்றை மக்கள் எளிதாக நினைவில் வைத்துக்கொள்வார்கள். உளவியலாளர்கள் இதைத் தொடர் நிலை விளைவு என்கின்றனர்: முதன்மை மற்றும் அண்மை விளைவுகள்.
நடைமுறையில் LLMகளிடமும் இதைப் போன்ற ஒன்றைக் காண்கிறோம். தொடக்க வழிகாட்டுதலே அடிப்படைக் கட்டமைப்பை நிறுவுகிறது: ஏஜென்ட் யார், அது என்ன பாத்திரத்தை வகிக்கிறது, எத்தகைய உலகை எதிர்கொள்ளும் என எதிர்பார்க்கிறது என்பவற்றை வரையறுக்கிறது. முடிவில் வழங்கப்படும் வழிகாட்டுதல் பெரும்பாலும் அது “கடைசியாகக் கேட்கும் விஷயம்” போலச் செயல்படுகிறது. மிக முக்கியமான அறிவுறுத்தல்களை அங்கு வைத்தால், அவை செயல்படுத்தப்படுவதற்கான வாய்ப்பு அதிகரிக்கும்.
ப்ராம்ப்ட்டில் பல்வேறு அறிவுறுத்தல்களை எங்கு வைப்பது என்பதை நாம் கவனமாகத் தீர்மானிப்பதுடன், அவை ஏஜென்ட்டுக்காக உருவாக்கும் ஒட்டுமொத்த எல்லையின் வடிவத்தையும் கண்காணிக்க வேண்டும்.
அறிவுறுத்தல்கள் எங்கள் ஏஜென்ட்டுக்கான கட்டுப்பாடுகளாகச் செயல்பட்டு, அது தீர்க்க வேண்டிய போட்டியிடும் சாத்தியங்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து, ஒட்டுமொத்தச் சிக்கல் வெளியைக் குறுக்குகின்றன. ஏஜென்ட்டின் பணியைக் கையாளக்கூடியதாக வைத்திருக்க, எங்கள் ப்ராம்ப்ட்களில் போதுமான கட்டுப்பாடு தேவை.
மனித ஊழியர்களுக்கு, குறிப்பாக அனுபவம் குறைந்தவர்களுக்கு அறிவுறுத்தும்போது, செய்ய வேண்டிய பணியின் தெளிவின்மையை நீக்கி, அறிவாற்றல் சுமையை முடிந்தவரை குறைப்பதே சிறந்தது என உளவியல் கூறுகிறது. கட்டுப்பாடுகள் சுதந்திரத்தைத் தடுப்பதாகத் தோன்றினாலும், எடுக்க வேண்டிய முடிவுகள் குறைவாக இருப்பது மீதமுள்ள சில முக்கிய முடிவுகளில் கவனம் செலுத்தவும், வரம்புகளுக்குள் செயல்களை நிறைவேற்றும்போது படைப்பாற்றலைப் பயன்படுத்தவும் நமக்கு இடமளிக்கிறது.
மாறாக, கற்பனை செய்யக்கூடிய ஒவ்வொரு விதிவிலக்கையும் எடுத்துக்காட்டு நடத்தைகளின் பட்டியல்களால் நிரப்பி, ஏஜென்ட் எடுக்க வேண்டிய முடிவுகளை முற்றிலும் இல்லாமல் செய்ய முயல்வது இயல்பற்ற உரையாடலாளரை உருவாக்கும். மேலும், நிர்வகிக்க முடியாத அளவுக்கு நிபந்தனைகளால் நிரம்பிய ஃபிராங்கன்ஸ்டைன் ப்ராம்ப்ட்டாகவும் அது மாறும்.
(ஃப்யூ-ஷாட்களே, உங்களைத்தான் சொல்கிறோம்.)
தெளிவாக எல்லையிடப்பட்ட ப்ராம்ப்ட், விவரக் குறிப்பைச் சுமையாக்கி ஏஜென்ட்டை முடக்காமல், போதுமான திசைத்தெளிவை வழங்குகிறது. பெரும்பாலும், ஏஜென்ட் எதைச் சொல்ல வேண்டும் அல்லது கூடாது, அதை எப்படிச் சொல்ல வேண்டும் அல்லது கூடாது ஆகிய இரண்டிலும் குறைவான விதிவிலக்குகளையோ இலக்குகளையோ அறிமுகப்படுத்துவதே இதன் பொருள்.
எங்கள் அனுபவத்தில், எல்லையைச் சரிசெய்ய ஃப்யூ-ஷாட்டை நாட வேண்டியிருந்தால், அந்த எல்லையில் போதுமான துல்லியம் இல்லை. மைய அறிவுறுத்தல்களுக்குத் திரும்பி அவற்றை மேம்படுத்துங்கள்.
அறிவாற்றல் உளவியல் பார்வையில், ஒரு ப்ராம்ப்ட்டிற்குள் வெவ்வேறு அறிவுறுத்தல்களை எங்கு வைக்க வேண்டும் என்பதை ஆராய்ந்துள்ளோம். ஏஜென்ட்டின் சிக்கல் வெளியைச் சிறப்பாக எல்லையிடத் தேவையான அறிவுறுத்தல்களின் அளவையும் தரத்தையும் பரிசீலித்துள்ளோம்.
மொழியியல் பார்வையில் உரையாடல் கலை குறித்து முன்பு கண்டவற்றை நினைவுகூர்ந்து, உரையாடல் சார்ந்த அறிவுறுத்தலை ஏஜென்ட்டின் விரிவான பணி எல்லையின் ஒரு பகுதியாக அமைப்பதன் மூலம் எங்கள் ப்ராம்ப்ட்டிங் அணுகுமுறையை முழுமைப்படுத்தலாம்.
வாடிக்கையாளர்களை எதிர்கொள்ளும் செயற்கை நுண்ணறிவுக்கு, நாம் அதை உணர்ந்தாலும் உணராவிட்டாலும், உரையாடலே எப்போதும் மேல்நிலைப் பணி. ப்ராம்ப்ட்டில் உரையாடலைத் திட்டமிட்டு அணுகும்போது, ஏஜென்ட்டின் திறனில் அல்லது “அறிவாற்றல் சுமையில்” ஒரு பகுதியை உரையாடல் விழிப்புணர்வுக்கும் பதிலளிக்கும் திறனுக்கும் ஒதுக்குகிறோம். இது அதன் உரையாடல் திறனை மேம்படுத்தும்.
ஆனால் ஒட்டுமொத்தச் சிக்கல் வெளியைக் கையாளக்கூடியதாகவும் தெளிவாக எல்லையிடப்பட்டதாகவும் வைத்திருக்க, முக்கியப் பணியின் அளவைக் குறைக்க வேண்டியிருக்கும்.
எனவே, வாடிக்கையாளர்களை எதிர்கொள்ளும் செயற்கை நுண்ணறிவுக்காகச் சிறந்த உரையாடல்களுக்கும் முடிவுகளுக்கும் தேவையான சூழலை முழுமையாக வடிவமைக்கிறோம். சிறிய, தெளிவாக எல்லையிடப்பட்ட ஏஜென்ட்களை உருவாக்குவதே எங்கள் இலக்கு. அவற்றின் முக்கியப் பணி, உரையாடல் என்ற மேல்நிலைப் பணியின் சூழலில் அமைய வேண்டும் அல்லது அதை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். எடுத்துக்காட்டுகள் மூலம் மேம்படுத்தப்படும் அறிவுறுத்தல் குவியல்களை நாங்கள் எழுதுவதில்லை. எடுத்துக்காட்டுகள் தேவையற்றுப் போகும் அளவுக்குத் துல்லியமான, மேம்படுத்தப்பட்ட சிறிய அறிவுறுத்தல் தொகுப்பையே எழுதுகிறோம்.
பணியில் கவனம் தவறாமல் இருப்பதோடு, உரையாடல் நேர்த்தியுடன் அதைச் செய்யும் ஏஜென்ட்களை உருவாக்க நாங்கள் பயன்படுத்தும் ப்ராம்ப்ட்டிங் அணுகுமுறை இதுதான்.
கருத்தியல் களத்தை வரைபடமாக்கிவிட்டதால், அடுத்த வலைப்பதிவில் நடைமுறை அம்சங்களில் கூடுதல் கவனம் செலுத்துவோம். நிஜ உலகச் சோதனைகள் மற்றும் தவறுகள் வழியாக இந்தக் கொள்கைகளைப் ப்ராம்ப்ட்களுக்குப் பயன்படுத்தியபோது உருவான சில முக்கிய வடிவங்களை ஆராய்வோம். சுவாரசியமாக, அதிநவீன மாடல் வழங்குநர்களும் தங்களது ப்ராம்ப்ட்டிங் வழிகாட்டுதலில் இதேபோன்ற வடிவங்களைப் பிரதிபலிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். அடுத்த முறை மேலும் பார்க்கலாம்.