ਮੁੱਖ ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ

AI-ਨੇਟਿਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਲਈ ਸੰਚਾਲਨ ਮਾਡਲ

ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸਸਤਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਇਸ ਨਾਲ ਬੜ੍ਹਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਬਿਹਤਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਮੁੱਖ ਨੁਕਤੇ

  • AI ਨਾਲ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ. ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਬੜ੍ਹਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਚਾਲਨ ਮਾਡਲ ਬਦਲਣਾ ਪਵੇਗਾ. ਸਿਰਫ਼ AI ਸਹਾਇਕ ਡਿਪਲੌਇ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ ਲਾਭ ਮਿਲਣ ਦੀ ਵੱਧ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ.

  • AI-ਨੇਟਿਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਲਈ ਦੋ ਪੂਰਕ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ: ਗਾਹਕਾਂ ਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਐਪ ਟੀਮਾਂ; ਅਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਜਾਂ “ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ” ਟੀਮਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ AI ਏਜੰਟਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਸੰਦਰਭ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੀਮਾਵਾਂ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ.

  • ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਡਿਲੀਵਰੀ ਸਿਸਟਮ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੈ. ਮੁਖੀ ਚਾਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ: ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ, ਸਾਂਝਾ ਸੰਦਰਭ ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ, ਏਜੰਟਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਗਾਹਕ ਮੁੱਲ ਦੇ ਮਾਪ.

ਪੁਰਾਣਾ ਮਾਡਲ ਇੰਪਲੀਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੁਕਾਵਟ ਮੰਨਦਾ ਸੀ.

ਆਧੁਨਿਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਬਣਾਉਣਾ ਮਹਿੰਗਾ ਸੀ. ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਸੀ: ਹੋਰ ਟੀਮਾਂ ਵੱਧ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਰੀ ਕਰਨ, ਉਹ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਮਾਨਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ? ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਨੇ ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਅਤੇ ਡਿਲੀਵਰੀ ਦੇ ਮਾਪ ਤੈਅ ਕੀਤੇ. ਪੱਧਰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਅਰਥ ਅਕਸਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਰੱਖਣਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਸਫਲਤਾ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨਾ ਕੰਮ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ.

AI ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਬਦਲਦੀ ਹੈ. ਸਾਡੇ ਅਨੁਸਾਰ AI-ਨੇਟਿਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਹਤਰ ਟੂਲਾਂ ਵਾਲੀ ਰਵਾਇਤੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਸੰਚਾਲਨ ਮਾਡਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਗਾਹਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਐਪ ਟੀਮਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਜਾਂ “ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ” ਟੀਮਾਂ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਸੀਂ “ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ” ਉਸ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਸੰਚਾਲਨ ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ AI ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਏਜੰਟਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸੰਦਰਭ, ਟੂਲ, ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ, ਫੀਡਬੈਕ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਤੇ ਡਾਟਾ ਲੀਡਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਹਿਮ ਹੈ: ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰੋਡਕਟੀਵਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਇਕੱਲਾ ਪੂਰੀ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ. ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਸੰਚਾਲਨ ਮਾਡਲ ਬਿਨਾਂ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਟੂਲ, ਦੁਹਰਾਏ ਤਰੀਕੇ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਜਵਾਬਦੇਹੀ, ਬੇਕਾਬੂ ਡਾਟਾ ਖੁਲਾਸੇ ਤੇ ਅਸੰਗਤ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ.

ਐਂਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਵਾਲ “ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਨੂੰ AI ਵਰਤਣ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਦਦ ਦੇਈਏ?” ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਇਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: “ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਏਜੰਟ ਐਂਟਰਪ੍ਰਾਈਜ਼-ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੁੱਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਣ?”

ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਸਸਤੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਵਧਦੀ ਹੈ

AI ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਖੋਜਣ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਵੱਧ ਤਰੀਕੇ ਪਰਖਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਵੱਧ ਆਊਟਪੁੱਟ ਦਾ ਮਤਲਬ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵੱਧ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੂਝ, ਢੁਕਵੇਂ ਸੰਦਰਭ ਤੇ ਅਸਰਦਾਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਸੰਸਥਾ ਕੰਮ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਤੈਅ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ ਕਿ ਕਿਸ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕੀ ਡਿਪਲੌਇ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣਾ ਹੈ.

AI ਕੋਡ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਦੀ ਲਾਗਤ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਦੀ ਕੁੱਲ ਲਾਗਤ ਘਟਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ, ਇੰਟੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਸੰਚਾਲਨ, ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਮਿਹਨਤ ਅਜੇ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ.

ਸਾਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਬੜ੍ਹਤ ਚਾਰ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਵੱਧ ਨਿਰਭਰ ਹੋਵੇਗੀ:

  • ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਕਿ ਕੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਿਵੇਂ ਦਰਜ ਕਰਨੇ ਹਨ.

  • ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ AI ਸਿਸਟਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਸਹੀ ਗਿਆਨ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਰਨਾ

  • ਸਾਂਝੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ, ਕੰਟਰੋਲਾਂ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਰਾਹੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨਾ.

  • ਅਜਿਹੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਏ ਬਿਨਾਂ ਨਵੇਂ ਟੂਲ ਤੇ ਹਿੱਸੇ ਸਮਾ ਸਕਣ.

ਹੁਣ ਘਾਟ ਆਊਟਪੁੱਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁੱਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ: ਸਹੀ ਕੰਮ ਚੁਣਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਦੀ ਕਾਰਗਰਤਾ ਪਰਖਣਾ ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿ ਕੀ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ.

ਪ੍ਰਯੋਗ ਸਸਤੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ: ਕੀ ਅਜ਼ਮਾਇਆ, ਕੀ ਨਾਕਾਮ ਹੋਇਆ, ਕੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਹ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਉਂ ਚੁਣਿਆ.

ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਸਿਰਫ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੇਜ਼ ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੁਧਾਰ-ਚੱਕਰ ਤੇ ਦਰਜ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣ. ਇਸ ਨਾਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਟੀਮ, ਦੋਵੇਂ ਬਦਲਦੇ ਹਨ.

ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ

ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣਾ ਘੱਟ, ਸਗੋਂ ਜੋ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਣ, ਪਰਖਣ ਤੇ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਵੱਧ ਹੈ.

AI ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਸਟਮ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਸਮਝ ਸਕਣ, ਇੰਟਰਫੇਸ ਤੈਅ ਕਰ ਸਕਣ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਏਜੰਟਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰ ਸਕਣ. ਤਕਨੀਕੀ ਡੂੰਘਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੂਝ, ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਦੀ ਸਮਝ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਕਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਖਰੇ ਕੰਪੋਨੈਂਟਾਂ ਨੂੰ ਇੰਪਲੀਮੈਂਟ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮੁੱਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ.

AI ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਸਿੱਖਣ-ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਟੀਮਾਂ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਕੀ ਬਣੇਗਾ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਟੀਮਾਂ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇਗਾ. ਅੱਜ ਕਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਪ੍ਰੋਡਕਟ, ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. AI ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਖ਼ਾਸ ਬਦਲਾਅ ਟੀਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਇੰਪਲੀਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੱਕ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਟੀਮਾਂ ਵੱਧ ਵਿਕਲਪ ਪਰਖ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਛੱਡ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਇਹ ਛੋਟੀਆਂ, ਬਹੁ-ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੋਡਕਟ, ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮਾਹਰ ਇੱਕੋ ਸਿੱਖਣ-ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਸੂਝ ਇੱਕੋ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਮਾਉਂਦੀਆਂ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਨੇੜਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੋਟਾਈਪ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਜੋਗੀ ਤਕਨੀਕੀ ਸਮਝ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਨੂੰ ਗਾਹਕ ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਇੰਨੀ ਸਮਝ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤੈਅ ਹੱਲ ਨੂੰ ਇੰਪਲੀਮੈਂਟ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇ ਸਕਣ.

ਸੰਸਥਾਗਤ ਸੰਦਰਭ ਰਣਨੀਤਕ ਸੰਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ

ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੋਡ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਸੰਪਤੀ ਮੰਨਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ. ਕੋਡ ਬਣਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਟਿਕਾਊ ਮੁੱਲ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੌਜੂਦ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਡੋਮੇਨ ਗਿਆਨ, ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਸਮਝ, ਸੰਚਾਲਨ ਦਾ ਤਜਰਬਾ, ਮਲਕੀਅਤ-ਅਧੀਨ ਡਾਟਾ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਡਾਟਾਸੈੱਟ, ਮਸ਼ੀਨ-ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦਾ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਜੋ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਕੋਡਬੇਸ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਅਹਿਮ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਤੇ ਗਾਹਕ ਗਿਆਨ ਸਮਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. AI ਕੋਡ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਇਸ ਲਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਡ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਮੁੱਲ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਮਲਕੀਅਤ-ਅਧੀਨ ਡਾਟਾ, ਵਰਤਣਯੋਗ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ, ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਫ਼ੈਸਲਾ-ਰਿਕਾਰਡ.

CIOs ਅਤੇ CDOs ਲਈ ਇਸ ਨਾਲ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਤੇ ਡਾਟਾ ਗਵਰਨੈਂਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. AI ਏਜੰਟ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਸੰਦਰਭ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਉਹ ਕਰ ਸਕਣ. ਇਸ ਲਈ ਖਿੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਗਿਆਨ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਡਾਟਾ ਮਾਲਕੀ ਤੇ ਅਸੰਗਤ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਸੰਦਰਭ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਮਗਰੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਸ਼ਕਿਰਿਆ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ. ਇਹ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

AI ਡਿਲੀਵਰੀ ਦਾ ਵਿਕੇਂਦਰੀਕਰਨ: ਸਥਾਨਕ ਟੀਮਾਂ, ਸਾਂਝੀਆਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੀਮਾਵਾਂ

ਜਦੋਂ ਸੰਦਰਭ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਣ, ਤਾਂ AI ਡਿਲੀਵਰੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਟੀਮਾਂ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ ਜਾ ਸਕਦੀ. ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਇੰਨਾ ਕੇਂਦਰੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੀਮਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਗਾਹਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ.

ਸੰਘੀ ਮਾਡਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਲਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ. ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਸਾਂਝੀਆਂ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੇ ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਰਤਣਯੋਗ ਟੂਲ, ਸੰਦਰਭ ਤੱਕ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਪਹੁੰਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਪੈਟਰਨ, ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਸੰਘੀ ਮਾਡਲ ਤਦ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਣ: ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਵਰਕਫਲੋ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਾਂਝੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋਖਮ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਟੀਮਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ.

ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਤੇ ਡੋਮੇਨ ਮਾਹਰ ਟਾਸਕ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੁਲਾਂਕਣ ਮਾਮਲੇ ਅਤੇ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਤੈਅ ਕਰਨ. ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮ ਇਕਸਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਇਨਫ੍ਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ, ਸਾਂਝੇ ਕੰਟਰੋਲ ਤੇ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਏ.

ਖੇਤਰ

ਐਪ ਟੀਮ

ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮ

ਜੋਖਮ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ

ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਤੇ ਨਤੀਜਾ

ਸਮੱਸਿਆ, ਵਰਕਫਲੋ, ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਮਾਪ ਚੁਣਦੀ ਹੈ; ਗਾਹਕ ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ

ਮੁੜ ਵਰਤਣਯੋਗ ਪੈਟਰਨ, ਟੂਲ ਅਤੇ ਟੈਲੀਮੈਟਰੀ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ

ਜਿੱਥੇ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਨਾਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜੋਖਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਸੰਦਰਭ ਤੇ ਪਹੁੰਚ

ਵਰਕਫਲੋ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਸੰਦਰਭ ਇੰਟਰਫੇਸ, ਏਜੰਟ ਪਛਾਣ ਤੇ ਟੂਲ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ

ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਡਾਟਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਅਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ

ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੇ ਜਾਰੀ ਕਰਨਾ

ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਮੁਲਾਂਕਣ ਸੂਟ, ਆਡਿਟ ਲੌਗ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਡਿਪਲੌਇਮੈਂਟ ਪਾਥ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ

ਵੱਧ ਜੋਖਮ ਵਾਲੇ ਵਰਤੋਂ ਮਾਮਲਿਆਂ, ਅਪਵਾਦਾਂ ਤੇ ਅਹਿਮ ਬਦਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ

ਬਜਟ ਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ

ਐਪ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਲਈ ਫੰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਸਾਂਝੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਜੋਂ ਬਜਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਮੁੜ ਵਰਤੋਂ, ਦਾਇਰੇ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਤੱਕ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਅੰਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਸੁਤੰਤਰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ

ਕੰਮ ਦੀ ਲੈਅ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ

ਖੇਤਰੀ ਮਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਨਤੀਜੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਫ਼ੈਸਲਾ-ਬਦਲਾਅ ਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪਰਖਦੀ ਹੈ

ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਟੈਸਟਾਂ, ਕੰਟਰੋਲਾਂ ਤੇ ਮੁੜ ਵਰਤਣਯੋਗ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ

ਤੈਅ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪੜਾਵਾਂ ’ਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇ ਬਦਲਾਅ ਪਰਖਦੇ ਹਨ

ਇਸ ਨਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਆਕਾਰ ਬਾਰੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵੀ ਬਦਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਛੋਟੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਬਣਵਾਉਣਾ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਟੀਚਾ ਮਨੁੱਖੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੂਝ ਉੱਥੇ ਲਾਉਣਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁੱਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੰਟਰੋਲ ਗੁਆਏ ਬਿਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਏਜੰਟਾਂ ਲਈ ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਬਣਦਾ ਹੈ

ਛੋਟੀਆਂ, AI ਦੀ ਵੱਧ ਮਦਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਂਝੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਇਕਸਾਰ ਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਰਹੇ.

ਰਵਾਇਤੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਿਵੈਲਪਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਡਕਟੀਵਿਟੀ ਵਧਾਉਣ 'ਤੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਮਨੁੱਖ ਰਹੇ ਹਨ. AI-ਨੇਟਿਵ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਏਜੰਟਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ.

ਏਜੰਟ ਡਿਵੈਲਪਰ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਉਸ ਨੂੰ ਮਸ਼ੀਨ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹਦਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਟੂਲ, ਸਪਸ਼ਟ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤਰੀਕੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਨਿਗਰਾਨੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ. ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਯੋਗ ਹੱਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ.

ਠੋਸ ਉਦਾਹਰਨ: ਨਿਯਮਾਂ ਅਧੀਨ ਬੈਂਕ ਵਿੱਚ AI ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਗਾਹਕ ਸਹਾਇਤਾ

ਮੰਨੋ ਇੱਕ ਬੈਂਕ ਕਾਰਡ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਲਈ AI ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵਰਕਫਲੋ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਐਪ ਟੀਮ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਕੰਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕਰਨਾ, ਲਾਗੂ ਨੀਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਮੀ ਲਈ ਜਵਾਬ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ. ਵਰਕਫਲੋ, ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਅਨੁਭਵ, ਮਾਮਲਾ ਅੱਗੇ ਭੇਜਣ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਮਾਪਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਐਪ ਟੀਮ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਨੀਤੀ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਇਸ ਉਦਾਹਰਨ ਵਿੱਚ, ਏਜੰਟ ਇੰਪਲੀਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ, ਟਾਸਕ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟੈਸਟ ਚਲਾ ਅਤੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਡਿਪਲੌਇਮੈਂਟ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਫਿਰ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਦੇਣਗੇ, ਜਦਕਿ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਅਗਲੇ ਦੌਰ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣਗੇ. ਰਨਟਾਈਮ ਕੰਟਰੋਲ ਵੱਖਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਗਾਹਕ-ਸਹਾਇਤਾ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਟੂਲ ਅਤੇ ਡਾਟਾ ਹੀ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਮਾਮਲਾ ਅੱਗੇ ਭੇਜਣ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪਾਥਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ.

  • ਸੰਦਰਭ: ਏਜੰਟ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ, ਹੱਲ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਗਾਹਕ ਫੀਲਡਾਂ, ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨ-ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਅੱਗੇ ਭੇਜਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਮੂਲ ਕ੍ਰੈਡੈਂਸ਼ਲ ਜਾਂ ਅਸੰਬੰਧਿਤ ਗਾਹਕ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਮਲਾ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ.

  • ਮੁਲਾਂਕਣ: ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਮਾਹਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹੇ ਅਪਵਾਦੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਹੋਣ: ਸਹੀ ਵਰਗੀਕਰਨ, ਨੀਤੀ-ਪਾਲਣਾ, ਢੁਕਵੇਂ ਵੇਲੇ ਜਵਾਬ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼, ਨਿੱਜੀ ਡਾਟਾ ਲੀਕ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਜਾਂ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਮਾਮਲੇ ਅੱਗੇ ਭੇਜਣ ਦੀ ਜਾਂਚ.

  • ਮਨਜ਼ੂਰੀ: ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਸੰਬੰਧੀ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਐਪ ਟੀਮ ਦੀ ਹੈ. ਜੋਖਮ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਪਾਲਣਾ ਡਾਟਾ ਪਹੁੰਚ, ਨੀਤੀ ਮੈਪਿੰਗ ਅਤੇ ਡਿਪਲੌਇਮੈਂਟ ਦੇ ਪਾਥ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਹਰ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਮੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਾਹਕ ਦੇ ਪੈਸੇ ਜਾਂ ਹੱਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਏਜੰਟ ਦੀ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ.

  • ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ: ਹਰ ਰਨ ਵਿੱਚ ਏਜੰਟ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਵਰਜ਼ਨ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੰਦਰਭ ਤੇ ਸਰੋਤ, ਵਰਤੇ ਗਏ ਟੂਲ, ਨੀਤੀ-ਜਾਂਚਾਂ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੋਧਾਂ ਜਾਂ ਓਵਰਰਾਈਡ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਰਜ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਸਫਲ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਟੀਮ ਮੁੜ ਵਰਤਣਯੋਗ ਸੰਦਰਭ ਇੰਟਰਫੇਸਾਂ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਮਾਮਲਿਆਂ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਸਾਂਚਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਡਿਪਲੌਇਮੈਂਟ ਪਾਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ. ਨਾਕਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਓਵਰਰਾਈਡ ਨਵੇਂ ਟੈਸਟਾਂ ਅਤੇ ਵਰਕਫਲੋ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਸੰਦਰਭ ਅਤੇ ਟੂਲਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਅਹਿਮ ਸੀਮਾ ਨਾਲ ਅਜਿਹੇ ਸਬੂਤ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਅਹਿਮ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੈਂਕ ਅਸਲ ਮਾਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਕੇ—ਏਜੰਟ ਨੇ ਕੀ ਸਹੀ ਕੀਤਾ, ਕਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਦਖ਼ਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ—ਵਰਕਫਲੋ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ. ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਸੀਮਾਬੱਧ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਇਹ ਵੰਡ ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮ ਵੱਲੋਂ ਸੰਚਾਲਿਤ ਸਿਸਟਮਾਂ ਅਤੇ ਕੰਟਰੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਝਲਕਦੀ ਹੈ. ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ:

  • ਏਜੰਟ ਪਛਾਣ: ਸੇਵਾ ਪਛਾਣਾਂ ਜਾਰੀ ਕਰਨਾ, ਮਾਲਕੀ ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਹਰ ਏਜੰਟ ਦੇ ਮਾਡਲ, ਪ੍ਰੌਂਪਟ ਤੇ ਟੂਲਾਂ ਦੇ ਵਰਜ਼ਨਾਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਣਾ.

  • ਟੂਲ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ: ਏਜੰਟ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹਨ ਤੇ ਲਿਖਣ ਦੇ ਦਾਇਰੇ, ਡਾਟਾ ਪਹੁੰਚ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ, ਰੇਟ ਲਿਮਿਟਾਂ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪੜਾਅ ਅਤੇ ਡਿਫੌਲਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦੇਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੈਅ ਕਰਨਾ.

  • ਸੰਦਰਭ ਇੰਟਰਫੇਸ: ਵਰਜ਼ਨਬੱਧ, ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਇੰਟਰਫੇਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਡਾਟਾ ਦੇਣਾ; ਸਰੋਤ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਤਾਜ਼ਗੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੱਖਣਾ.

  • ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਮੂਹ: ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉਦਾਹਰਨਾਂ, ਅਪਵਾਦੀ ਮਾਮਲੇ, ਸੇਫ਼ਟੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਟੈਸਟ, ਰੀਗ੍ਰੈਸ਼ਨ ਟੈਸਟ ਅਤੇ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ.

  • ਆਡਿਟ ਰਿਕਾਰਡ ਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ: ਏਜੰਟ ਪਛਾਣ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੰਦਰਭ, ਟੂਲ, ਨਤੀਜੇ, ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਫ਼ੈਸਲਾ-ਬਦਲਾਅ, ਨਾਕਾਮੀਆਂ ਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਰਜ ਕਰਨਾ; ਢੁਕਵੀਂ ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚ-ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖਣਾ.

  • ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਡਿਪਲੌਇਮੈਂਟ ਪਾਥ: ਸੈਂਡਬੌਕਸ, ਸ਼ੈਡੋ, ਪੜਾਅਵਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਪਾਥ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨਾ, ਨਾਲ ਸਵੈਚਾਲਿਤ ਜਾਂਚਾਂ, ਪਿਛਲੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹਾਲੀ ਦੇ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ ਕੰਟਰੋਲ.

ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮਾਂ ਹਰ ਮੌਜੂਦਾ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਫੰਕਸ਼ਨ ਦਾ ਨਵਾਂ ਨਾਂਅ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਮਸ਼ੀਨ-ਲਰਨਿੰਗ ਸੰਚਾਲਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਟੀਮਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮ ਦਾ ਕੰਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਟਰੋਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਐਪ ਟੀਮਾਂ AI ਵਰਕਫਲੋਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਨੀਤੀ ਲਈ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪੜਾਅ, ਸੰਦਰਭ ਲਈ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਇੰਟਰਫੇਸ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਟੈਸਟ ਸੂਟ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਲੌਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਏਜੰਟ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਆਡਿਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕੇ.

AI-ਨੇਟਿਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਮਾਡਲ ਦਾ ਡਾਇਗ੍ਰਾਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੇ ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਅਮਲਾ, ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਤੇ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਬਦਲਣੇ ਪੈਣਗੇ

ਜਦੋਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦਾ ਕੰਮ ਐਪ ਡਿਲੀਵਰੀ ਅਤੇ ਸਾਂਝੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਮਲਾ, ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਤੇ ਮਾਪ ਵੀ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.

ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਜੁੜੀ ਪ੍ਰੋਡਕਟ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਮਝ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੇ ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਏਜੰਟਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਂਝਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਤੇ ਸੰਚਾਲਿਤ ਕਰ ਸਕਣ.

ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲੀਡਰ ਡਿਲੀਵਰੀ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

CTOs, CDOs ਅਤੇ CIOs ਲਈ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੇਂਦਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਈਆਂ ਜਾਣ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਟੀਮਾਂ ਕੋਲ ਛੱਡੀਆਂ ਜਾਣ.

ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਡਾਟਾ ਪਹੁੰਚ, ਨਿਗਰਾਨੀ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਵਰਗੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਮੁੜ ਨਾ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਪੈਣ.

AI-ਨੇਟਿਵ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਧਿਆਨ ਡਿਲੀਵਰੀ ਸਿਸਟਮ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਵੱਲ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ:

  • ਸੂਝ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ;

  • ਸਾਂਝੇ AI ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ, ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੀਮਾਵਾਂ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਪਾਥਾਂ, ਗਿਆਨ ਫਲੋ ਤੇ ਪਹੁੰਚ-ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼;

  • ਏਜੰਟਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਸਾਂਝੇ ਵਰਕਫਲੋਜ਼ ਲਈ ਹੱਦਾਂ ਤੈਅ ਕਰਨਾ;

  • ਸਬੂਤ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਟ ਸਿੱਖਿਆ, ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ, ਗਾਹਕ ’ਤੇ ਅਸਰ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੁੜ ਵਰਤੋਂ ਮਾਪਣਾ; ਅਤੇ

  • ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਇੰਨੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਪਤਾ ਹੋਵੇ AI ਕਿੱਥੇ ਕੰਮ ਦੀ ਲਾਗਤ ਤੇ ਲਾਭ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ.

ਚੰਗਾ ਸਿਸਟਮ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਸੰਦਰਭ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ, AI ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਰਖਣਾ, ਸਾਬਤਸ਼ੁਦਾ ਪੈਟਰਨ ਮੁੜ ਵਰਤਣਾ ਅਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਨਾ ਸੌਖਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਕਿੱਥੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ.

ਮੌਜੂਦਾ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਅਧੂਰੀ ਤਸਵੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ

ਕਈ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਣੇ ਜਦੋਂ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਬਣਾਉਣਾ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਸੀ. ਕੰਮ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ, ਕੰਮ-ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਦੇ ਅੰਕ, ਥਰੂਪੁੱਟ ਤੇ ਡਿਪਲੌਇਮੈਂਟ ਦੀ ਆਵਿਰਤੀ ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੰਕੇਤ ਹਨ. ਪਰ AI ਨਾਲ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਘਟਣ ’ਤੇ ਇਹ ਇਕੱਲੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੰਨੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ.

ਵੱਧ ਕੋਡ ਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਟੀਮ ਮਾੜੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬੇਲੋੜੀ ਜਟਿਲਤਾ ਜਾਂ ਜੋਖਮ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਇਸ ਲਈ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜਾਂ AI ਟੂਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣੇ ਪੈਣਗੇ. ਕੀ AI ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿੱਖਣ, ਗਾਹਕਾਂ ਲਈ ਨਤੀਜੇ ਸੁਧਾਰਨ ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਸੀਮਾਵਾਂ ਅੰਦਰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?

ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮਾਪ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਾਂ;

  • ਗਾਹਕ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ;

  • ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਲਾਭ;

  • ਅਪਣਾਉਣ ਦਰ ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ; ਅਤੇ

  • ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਤੋਂ ਸਬੂਤ-ਆਧਾਰਿਤ ਫ਼ੈਸਲੇ ਬਣਨ ਦੀ ਦਰ.

ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਬੂਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਮਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸੋਮਵਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਡਿਪਲੌਇਮੈਂਟ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸਬੂਤ-ਆਧਾਰਿਤ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਸਿੱਖਣ-ਚੱਕਰ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਹੈ, ਦੋ ਦਿਨ ਦਾ ਡਿਲੀਵਰੀ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ.

ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੇ ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚਾ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮਾਪ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਮਨਜ਼ੂਰ AI ਪੈਟਰਨਾਂ ਦੀ ਮੁੜ ਵਰਤੋਂ;

  • ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਤੇ ਅਸਰ;

  • AI-ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੀਵਰਕ;

  • ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਸੇਫ਼ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਤੱਕ ਸਮਾਂ;

  • ਏਜੰਟ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀਯੋਗਤਾ; ਅਤੇ

  • ਆਡਿਟ ਤੇ ਨਿਯਮ-ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਤਿਆਰੀ.

ਹਰ ਸਫਲ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਿੱਚ ਮਾਡਲ ਵਰਤੋਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਮੀਖਿਆ, ਨਾਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ, ਮੁੜ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਨ ਸਹਾਇਤਾ ਗਿਣੋ.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਮੁੱਢਲੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤਰੀਕੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਮਕਸਦ ਇੱਕ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਅੰਕ-ਸੂਚੀ ਦੀ ਥਾਂ ਦੂਜੀ ਲਿਆਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਮਾਪਣਾ ਹੈ ਕਿ ਡਿਲੀਵਰੀ ਸਿਸਟਮ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਤੀਜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ.

ਇਹ ਮਾਡਲ ਵੀ ਅਸਥਾਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜਾਂਚ-ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਮਾਡਲ AI-ਨੇਟਿਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪੜਾਅ ਪ੍ਰਤੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ.

ਕਈ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕੰਮ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਇਕਾਈ ਮੁੜ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ:

  • ਏਜੰਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੇ ਵਰਕਫਲੋਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣਾ;

  • ਕੁਝ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਦਾ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੰਭਾਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅਸਥਾਈ ਹੋ ਜਾਣਾ;

  • ਵਰਤੋਂਕਾਰਾਂ ਦਾ ਐਪ ਇੰਟਰਫੇਸਾਂ ਤੋਂ ਏਜੰਟ-ਸੰਚਾਲਿਤ ਅਨੁਭਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ;

  • ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਾਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਸਮਾਉਣਾ; ਅਤੇ

  • ਨਿਯਮਾਂ ਕਾਰਨ ਆਡਿਟਯੋਗਤਾ ਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਦਾ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸ਼ਰਤ ਬਣਨਾ.

ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੈਅ ਨਤੀਜੇ ਨਹੀਂ. ਜੇ ਇਹ ਵਾਪਰਨ, ਤਾਂ ਐਪ ਤੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਵੀ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਇਸ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਆਪਣਾ ਸੰਚਾਲਨ ਮਾਡਲ ਬਦਲਣਯੋਗ ਰੱਖਣਗੀਆਂ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਸਥਿਰ ਟੀਮ ਬਣਤਰਾਂ ਜਾਂ ਟੂਲਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸਿਧਾਂਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੰਦਰਭ, ਸੀਮਾਬੱਧ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਣਗੇ.

ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤਰੱਕੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਉੱਤਮਤਾ ਦਾ ਨਵਾਂ ਮਿਆਰ ਹੈ

AI ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸਿਸਟਮਾਂ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨਹੀਂ ਘਟਾਉਂਦਾ. ਸਗੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮੁੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਘਟਣ ਨਾਲ ਬੜ੍ਹਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਹਤਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈ, ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੰਦਰਭ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. AI-ਨੇਟਿਵ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਭਿਆਸ ਸਿਰਫ਼ AI ਟੂਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਇਹ ਉੱਭਰਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਸਾਂਝਾ ਸੰਦਰਭ, ਸੀਮਾਬੱਧ ਖ਼ੁਦਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਿੱਖਿਆ.

ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲੀਡਰ ਚਾਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  1. ਗਾਹਕ ਤੇ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਬਾਰੇ ਕਿਹੜੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਐਪ ਟੀਮਾਂ ਕੋਲ ਰਹਿਣ?

  2. ਕਿਹੜੇ ਸੰਦਰਭ, ਕੰਟਰੋਲ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ?

  3. ਏਜੰਟ ਕਿੱਥੇ ਖ਼ੁਦ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?

  4. ਕਿਹੜੇ ਮਾਪ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਿੱਖਿਆ, ਗਾਹਕ ਮੁੱਲ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੰਚਾਲਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ?

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ AI ਅਪਣਾਉਣ ਦਾ ਮੁੱਲ ਸੰਸਥਾ ਵੱਲੋਂ ਡਿਪਲੌਇ ਕੀਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤੈਅ ਕਰਨਗੇ.

Authors

Abbie Manning, Saurabh Singh