ਗਾਹਕ-ਮੁਖੀ AI ਤੁਹਾਡੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਹਾਰਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਏਜੰਟ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਤਕਨੀਕੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਿਧਾਂਤਕ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬੋਧਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਬਣਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਕੀ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸਭ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਏਜੰਟ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸੀਮਾਵਾਂ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਟੀਕ ਹੋਣ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਸਧਾਰਨ ਸਥਿਤੀਆਂ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਬਣਾਉਟੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੌੰਪਟਾਂ ਨੂੰ ਬੋਝਲ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਘੱਟ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਜੁੜਨ ਵਾਲੀ AI ਬਣਾਉਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੈ।
ਇਹ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੇਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ AI ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ AI ਸਾਧਨ ਵੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਕਿਉਂਕਿ AI ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਸੰਪਰਕ-ਮਾਧਿਅਮ ਬਣਾਉਣਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਦਮ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਤਰੱਕੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ AI ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਿਹਨਤੀ ਸਿਖਿਆਰਥੀ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਰਦੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦਾਅ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਹਰ ਖੁੰਝਿਆ ਹੋਇਆ ਕਦਮ ਜਨਤਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਬਣਾਏ ਉਤਪਾਦ ਅਕਸਰ ਬਹੁ-ਏਜੰਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪਰਸਪਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਤਰਕ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧੇਰੇ ਸੌਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਵਰਤੋਂਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਇੱਕੋ ਏਜੰਟ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਏਜੰਟ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲਿਖਦੇ ਅਤੇ ਮੁੜ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ।
ਕੁਝ ਏਜੰਟ ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਰ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਦਾ ਟੀਚਾ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਕੰਮ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਵਰਤੋਂਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰੌੰਪਟਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੇ ਸਾਡੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਰਚਨਾਤਮਕ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੂਜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਚਾਰ ਉਧਾਰ ਲੈਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਦੇ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੋਜੀ ਯਤਨਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਾਡੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੌੰਪਟਿੰਗ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਢਾਂਚਾ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਤਕਨੀਕੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਕਲਪਕ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚਲੀ ਦੂਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਰਾਹੀਂ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਉਸ ਅਸਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚਲੀ ਦੂਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਏਜੰਟ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਚਾਰ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੇਕ-ਨੀਅਤ ਸੰਚਾਰਕ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਸੂਖਮ ਤੇ ਅਣਕਹੇ ਨਿਯਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਸੀ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਧੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲਾ ਏਜੰਟ ਝੱਟ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੌਥੀ ਕੰਧ ਜਾਂ ਟਿਊਰਿੰਗ ਭਰਮ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬੋਧਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਸੂਝ ਵਰਤ ਕੇ ਆਪਣੇ ਏਜੰਟਾਂ ਨੂੰ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਗਿਆਨ ਕੋਲ ਵਿਹਾਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਹਰ ਪਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੌੰਪਟਿੰਗ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਵਜੋਂ ਸਮਝਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿਹਾਰਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈਣਾ ਜਾਂ ਦੇਣਾ, ਜਦਕਿ ਕੁਝ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਲਮੇਲ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਜਾਂ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ ਬਚਣਾ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਤੋਂ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇ ਬਦਲਣ ਦੇ ਪੜਾਅ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਝਿਜਕ ਭਰੇ ਪਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਲੁਕਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਣਕਹੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰੀਆਂ ਧਿਰਾਂ ਦੀ ਨੇਕ ਨੀਅਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਅਕਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਵਾਦ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਧਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਏਜੰਟ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ LLM ਕੋਲ ਇੱਕ ਆਮ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਚਾਰਕ ਵਰਗੀ ਸਹਿਜ ਸਮਝ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ ਬੋਧਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਇੱਕ ਪੂਰਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਿਆਨ, ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਸੰਕੇਤ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਵਿਹਾਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਬੋਧਾਤਮਕ ਬੋਝ ਘਟਾ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਹਦਾਇਤਾਂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਨਿਰਪੱਖ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਸੂਚੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਲੋਕ ਵਿਚਕਾਰਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਧੇਰੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲੜੀਵਾਰ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਪ੍ਰਾਇਮਸੀ ਅਤੇ ਰੀਸੈਂਸੀ
ਅਮਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਨੂੰ LLM ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸੇਧ ਢਾਂਚਾ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਏਜੰਟ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਅੰਤਲੀ ਸੇਧ ਅਕਸਰ “ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਗੱਲ” ਵਾਂਗ ਅਸਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਦਾਇਤਾਂ ਉੱਥੇ ਰੱਖੀਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਦਾਇਤਾਂ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਏਜੰਟ ਲਈ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸਮੁੱਚੀ ਸੀਮਾ ਦੇ ਰੂਪ 'ਤੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਦਾਇਤਾਂ ਸਾਡੇ ਏਜੰਟ ਉੱਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਜੂਦ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਮੱਸਿਆ-ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਪ੍ਰੌੰਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਏਜੰਟ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਘੱਟ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਬੋਧਾਤਮਕ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣਾ ਸਿਆਣਪ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਘੱਟ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫੈਸਲਿਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕਲਪਨਾਯੋਗ ਹਰ ਔਖੀ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਉਦਾਹਰਨ ਵਿਹਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਏਜੰਟ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇੱਕ ਬਣਾਵਟੀ ਗੱਲਬਾਤਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਜੇ-ਤਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਬੋਝਲ ਅਤੇ ਬੇਢੰਗਾ ਪ੍ਰੌਂਪਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਕਿਸੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
(ਫਿਊ-ਸ਼ਾਟ ਉਦਾਹਰਨਾਂ, ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।)
ਚੰਗੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੌੰਪਟ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਬੋਝਲ ਬਣਾਏ ਜਾਂ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕਿਰਿਆ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਏਜੰਟ ਲਈ ਘੱਟ ਅਸਧਾਰਨ ਸਥਿਤੀਆਂ ਜਾਂ ਟੀਚੇ ਰੱਖਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿਣਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਤਜਰਬੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਫਿਊ-ਸ਼ਾਟ ਉਦਾਹਰਨ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੀਮਾ ਸਟੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਹਦਾਇਤਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰੋ।
ਬੋਧਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਏਜੰਟ ਦੇ ਸਮੱਸਿਆ-ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਦਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੌਂਪਟ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੋਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੌਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਕਲਾ ਬਾਰੇ ਸਾਡੇ ਪਿਛਲੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਸੰਵਾਦ-ਅਧਾਰਿਤ ਹਦਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਏਜੰਟ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਕਾਰਜ ਦਾਇਰੇ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੌੰਪਟਿੰਗ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਰਾਬਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ AI ਲਈ, ਸੰਵਾਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ-ਕਾਰਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀਏ ਜਾਂ ਨਾ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੌਂਪਟ ਵਿੱਚ ਸੰਵਾਦ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਏਜੰਟ ਦੀ ਕੁਝ ਸਮਰੱਥਾ ਜਾਂ “ਬੋਧਾਤਮਕ ਬੋਝ” ਨੂੰ ਸੰਵਾਦ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਵੱਲ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੁਧਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪਰ ਇਸਦਾ ਸਮਝੌਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁੱਚੇ ਸਮੱਸਿਆ-ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਯੋਗ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਮਤ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਦਾ ਆਕਾਰ ਘਟਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਰਾਬਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ AI ਲਈ, ਅਸੀਂ ਬਿਹਤਰ ਸੰਵਾਦ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਲਈ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡਾ ਟੀਚਾ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਮਤ ਏਜੰਟ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਮੁੱਖ-ਕਾਰਜ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਹੀਂ ਲਿਖਦੇ ਜੋ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੁਧਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਟੀਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੈੱਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਨੂੰ ਬੇਲੋੜਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਉਹ ਪ੍ਰੌੰਪਟਿੰਗ ਢਾਂਚਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਏਜੰਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਮ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸਨੂੰ ਬਾਖ਼ੂਬੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੰਕਲਪਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਬਲੌਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵਿਹਾਰਕ ਪੱਖਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਾਂਗੇ। ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਰਾਹੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੌਂਪਟਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਪੈਟਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਾਂਗੇ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਅਤਿ-ਆਧੁਨਿਕ ਮਾਡਲ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਖ਼ੁਦ ਦੀ ਪ੍ਰੌੰਪਟਿੰਗ ਸੇਧ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਪੈਟਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ।