Главна навигација

Оперативен модел за инженерство засновано на ВИ

Создавањето софтвер станува поевтино, а предноста преминува кај организациите што можат да носат подобри одлуки и безбедно да ги проверуваат исходите.

Заклучоци за лидерите

  • ВИ го поевтинува создавањето софтвер, но за конкурентска предност треба промена на оперативниот модел. Организациите што го редизајнираат работењето на тимовите, наместо само да воведат асистенти со ВИ, поверојатно ќе постигнат трајни придобивки.

  • Инженерството засновано на ВИ бара две способности што се надополнуваат: тимови за апликации блиски до клиентите и проблемите и тимови за платформи или „рамки“ што обезбедуваат заеднички контекст, заштитни мерки, оценки и управување за безбедна работа на луѓето и агентите со ВИ во голем обем.

  • Технолошкото раководство преминува од управување со капацитетот за испорака кон обликување на системот за испорака. Раководителите треба јасно да одлучат: за што одговараат тимовите за апликации, кои контекст и контроли се заеднички, каде агентите бараат човечко одобрување и како се мерат потврденото учење и вредноста за клиентите.

Стариот модел го гледаше капацитетот за имплементација како главно ограничување

Голем дел од современата инженерска практика се развил кога создавањето софтвер било скапо. Водечкото прашање било: како повеќе тимови да испорачуваат повеќе софтвер, со поголема предвидливост? Таа претпоставка го одредувала устројството на тимовите, финансирањето на платформите и мерењето на испораката. Растот често значел повеќе луѓе, а успехот се мерел според обемот на работа што минувал низ системот.

ВИ ја менува таа претпоставка. Според нас, инженерството засновано на ВИ не е традиционално инженерство со подобри алатки. Потребен е друг оперативен модел: помали тимови за апликации блиски до проблемите на клиентите, поддржани од тимови за платформи или „рамки“. Со „рамка“ ја означуваме контролираната работна околина што им дава на луѓето и агентите контекст, алатки, дозволи, повратни информации и граници за безбедна употреба на ВИ во голем обем.

Ова е важно за раководителите за технологија и податоци: индивидуалната продуктивност сама не обезбедува безбедно воведување низ целата организација. Без осмислен оперативен модел, тимовите ризикуваат неповрзани алатки, дуплирани обрасци, нејасна отчетност, неконтролирано изложување податоци и невоедначен квалитет.

Прашањето на компаниите треба да се смени од „Како да им помогнеме на инженерите да користат ВИ?“ во „Како да го редизанираме инженерскиот систем за да можат луѓето и агентите безбедно да создаваат вредност низ целата компанија?“

Со поевтино производство, одлуките стануваат поважни

ВИ им овозможува на инженерите да истражат повеќе идеи, побрзо да прават прототипи и да тестираат повеќе пристапи. Но поголемиот обем не создава автоматски поголема вредност. Без добро расудување, релевантен контекст и ефективно оценување, обемот на работа може да расте побрзо од способноста да се одлучи на што да му се верува, што да се пушти во употреба и од што да се учи.

ВИ може да ги намали трошоците за создавање код и експериментирање. Дали ќе го намали вкупниот трошок за софтверот зависи од преостанатата работа за проверка, интеграција, работење, одржување и преработка.

Очекуваме инженерската предност сè повеќе да зависи од четири способности:

  • Одлучување што и како да се изгради и како да се евидентираат тие избори.

  • Засидрување на луѓето и системите со ВИ во соодветното организациско знаење.

  • Безбедно проширување преку заеднички платформи, контроли и оценување.

  • Осмислување архитектури што прифаќаат нови алатки и компоненти без постојани нарушувања.

Затоа ретката способност веќе не е да се произведе повеќе, туку да се извлече повеќе вредност: да се избере вистинската работа, да се засидри во контекст, да се провери дали функционира и да се знае што да не се испорача.

Со поевтино експериментирање, и записите за одлуките стануваат повредни. Организациите треба да знаат што се испробало, што не успеало, што се научило и зошто е избран еден пристап наместо друг.

Инженерските системи треба да се оптимизираат за брза проверка, безбедно повторување и документирано учење, не само за брза испорака. Ова ги менува и улогата на инженерот и неговиот тим.

Инженерите координираат поголем дел од системот

Инженерите не се оддалечуваат толку од градењето, колку што се насочуваат кон обликување, оценување и координирање на она што се гради.

Софтверот создаден со ВИ не ја отстранува потребата од инженери. Ја зголемува важноста на луѓето што ги разбираат системските ограничувања, дефинираат интерфејси, осмислуваат оценки и ја координираат работата на луѓето и агентите. Инженерите со длабоки технички знаења, добро расудување, разбирање на производот и вештини за оценување често ќе создаваат повеќе вредност од оние фокусирани само на поединечни компоненти.

ВИ го подобрува учењето меѓу производот и инженерството

Порано, тимовите за производи одлучувале што да се изгради, а инженерските тимови утврдувале како да се изгради. Денес многу организации ги обединуваат производот, дизајнот и инженерството. Промената од ВИ е внатре во тимот: поевтините прототипи овозможуваат идеите да минат од дефинирање на проблемот до имплементација и оценување во ист циклус. Тимовите можат да тестираат повеќе опции, порано да отфрлат слаби идеи и да ги развијат потврдените идеи поблиску до продукција.

Ова им оди во прилог на мали, меѓуфункционални тимови во кои експерти за производ, дизајн, инженерство и домен работат во еден циклус на учење. Производното и техничкото расудување не се спојуваат во една улога, но мора да бидат поблиску поврзани. Раководителите за производи треба да имаат доволно техничко знаење за прототипирање и оценување опции. На инженерите им треба доволен клиентски и деловен контекст за да го обликуваат проблемот, не само да спроведат готово решение.

Организацискиот контекст станува стратешки ресурс

Инженерските организации традиционално го сметаат кодот за главен ресурс. Со полесно создавање код, трајната вредност сè повеќе е во контекстот зад него: доменско знаење, разбирање на клиентите, оперативно искуство, сопствени податоци, збирки за оценување, машински читливи политики и историја на архитектонски одлуки што го објаснува работењето на системите.

Базите на код се важни и затоа што содржат тешко стекнато знаење за бизнисот и клиентите. ВИ го менува трудот за создавање код, но не го отстранува трудот за стекнување на тоа знаење. Затоа организациите треба да гледаат подалеку од обемот на кодот и да вложуваат во ресурси чија вредност расте: добро управувани сопствени податоци, употребливи системи на знаење, длабоко разбирање на клиентите и јасни записи за одлуките.

За CIO и CDO, тоа ги става информациската архитектура и управувањето со податоци во средиштето на инженерската успешност. агентите со ВИ можат да користат само контекст до кој имаат дозволен пристап и што можат да го протолкуваат. Неповрзаното знаење, нејасната одговорност за податоците и недоследните дозволи стануваат инженерски ограничувања, не само проблеми со управувањето со информации.

Кога контекстот станува дел од продукцискиот систем, не може да остане пасивна документација. Тој станува способност на платформата.

Испорака на ВИ: локални тимови, заедничка заштита

Испораката на ВИ не може целосно да се препушти на поединечни тимови кога контекстот, оценувањето и управувањето се дел од продукцискиот систем. Ниту треба толку да се централизира што тимовите ќе изгубат допир со реалните проблеми на клиентите.

Федерализираниот модел ги урамнотежува овие потреби. Самостојните тимови за апликации остануваат блиску до проблемот, поддржани од заеднички платформи и рамки со повторно употребливи алатки, контролиран пристап до контекст, обрасци за оценување, дозволи и управување. Федерализацијата бара јасни одговорности: тимовите за апликации одговараат за работниот тек и исходот; тимовите за рамката обезбедуваат заеднички можности за безбедна работа; а ризикот, безбедноста и управувањето задржуваат независен надзор.

Тимовите за апликации и експертите во доменот треба да ги утврдат наменските случаи за оценување и прагот за прифаќање. Тимот за рамката треба да ги обезбеди инфраструктурата, заедничките контроли и известувањето за доследно спроведување на оценките.

Област

Тим за апликации

Тим за рамката

Ризик, безбедност и управување

Производ и исход

Ги избира проблемот, работниот тек, корисничкото искуство и мерилата за успех; одговара за клиентските и деловните исходи

Обезбедува употребливи обрасци, алатки и телеметрија

Поставува ограничувања кога примената носи значителен ризик

Контекст и пристап

Ги одредува информациите и дејствата потребни за работниот тек

Обезбедува интерфејси за контекст, идентитет на агентот и дозволи за алатки

Одобрува пристап до чувствителни податоци и контролни граници

Оценување и објавување

Утврдува критериуми за прифаќање и проверува резултати

Одржува пакети за оценување, ревизорски записи и одобрени патеки за распоредување

Одобрува високоризични примени, исклучоци и значителни промени

Финансирање и отчетност

Добива средства и одговара за исходот од апликацијата

Се финансира како заеднички ресурс; се мери со повторната употреба, опфатот и времето до безбедна продукција

Одговара за независниот надзор и контролните одлуки

Ритам и учење

Работи со експерти во доменот и ги разгледува исходите, поништувањата и инцидентите

Го претвора учењето во нови тестови, контроли и повторно употребливи можности

Разгледува инциденти и промени на договорените одобрени точки

Ова го менува и начинот на кој раководителите треба да размислуваат за големината на тимовите. Помали тимови што создаваат повеќе софтвер не се цел сами по себе. Целта е човечкото расудување да се примени таму каде што создава најмногу вредност: блиску до проблемот, во тимовите за апликации, и во заедничките ресурси што им овозможуваат брза работа без губење контрола.

Платформата станува рамка за луѓето и агентите

Со помали тимови за апликации и поголема помош од ВИ, организациите имаат потреба од посилни заеднички ресурси за безбедна, доследна и одговорна испорака.

Традиционалното инженерство на платформи се фокусираше на продуктивноста на програмерите, при што луѓето беа главни корисници. Платформа заснована на ВИ мора да поддржува и луѓе и агенти.

Агентот не ја користи развојната платформа како човек. Му требаат машински достапни упатства и алатки, изречни дозволи и сигурни начини за оценување на неговата работа. Рамката мора да опфати и можност за следење, безбедност, усогласеност и управување со знаењето. Целта е автономијата да биде корисна, во јасни граници што можат да се спроведат.

Конкретен пример: поддршка со ВИ во регулирана банка

Да земеме банка што воведува работен тек со ВИ за прашања за оспорени картични трансакции. Тимот за апликации почнува со тесна задача: класификација на случајот, наоѓање на важечката политика и нацрт-одговор за службеникот за поддршка. Тој одговара за работниот тек, корисничкото искуство, праговите за ескалација и мерилата за успех. Не утврдува регулаторна политика ниту му дава нови дозволи на агентот.

Тука агентите би можеле да помогнат со имплементацијата, да извршат наменски тестови и да подготват издание. Луѓето и натаму би го одобрувале пуштањето во продукција, а резултатите би ги насочувале следните оценки и развојот. Контролите при извршување остануваат посебни: агентот за поддршка користи само одобрени алатки и податоци, со утврдени дозволи и патеки за ескалација.

  • Контекст: Агентот има пристап до тековниот случај, неопходните податоци за клиентот, одобрените процедури за производи и поплаки и машински читливите правила за ескалација. Нема пристап до изворните платежни акредитиви или неповрзани клиентски записи и не може да запишува во системот за случаи.

  • Оценување: Пред објавување, тестови со типични минати случаи и гранични случаи означени од експерти мора да потврдат точна класификација, почитување на политиките, соодветно воздржување, незагрозување на личните податоци и ескалација на поплаки или финансиски чувствителни случаи.

  • Одобрување: Тимот за апликации одговара за одлуката за производот. Тимовите за ризик, безбедност и усогласеност одобруваат пристап до податоци, примена на политики и патека за распоредување. Службеник ја одобрува секоја излезна порака; одлуките за парите или правата на клиентот се вон автономијата на агентот.

  • Запис на рамката: Секое извршување ги евидентира идентитетот на агентот, верзијата на моделот, контекстот и изворите, повиканите алатки, проверките на политиките, оценките, човечките измени или поништувања и инцидентите. Тимот го претвора успешното во употребливи интерфејси за контекст, тест-случаи, шаблони за дозволи и одобрени патеки за употреба. Неуспесите и поништувањата водат до нови тестови и подобар работен тек.

Ова покажува како агентот добива простор за дејствување, но само преку одобрен контекст и алатки, при што секоја важна граница создава докази за проверка и повторна употреба. Луѓето остануваат одговорни за важните одлуки. Со текот на времето, банката може да ги користи реалните успеси, човечки интервенции и неуспеси на агентот за да го подобри работниот тек и да реши дали да му го прошири делокругот. Така изгледаат ограничената автономија и учењето потврдено со докази во практика.

Оваа поделба се одразува во системите и контролите со кои управува тимот за рамката. Тимовите за рамката може да одговараат за:

  • Идентитет на агентот: издавање сервисни идентитети, евидентирање одговорност и околина и следење на верзиите на моделот, промптот и алатките за секој агент.

  • Дозволи за алатки: опсег на читање и запишување, граници на пристап, ограничување на брзината, точки за одобрување и забрана на дејствата на агентот.

  • Интерфејси за контекст: пристап до одобрени знаења и податоци преку верзионирани интерфејси што ги почитуваат дозволите, со јасно потекло и ажурност.

  • Пакети за оценување: одржување типични примери, гранични случаи, тестови за безбедност и сигурност, за регресија и прагови за објавување.

  • Ревизорски записи и можност за набљудување: евидентирање идентитет, преземен контекст, повикани алатки, излези, одобренија, човечки поништувања, неуспеси и инциденти, со соодветно чување и контрола на пристап.

  • Одобрени патеки за употреба: изолирано, паралелно, фазно и продукциско извршување со авто-проверки, враќање на претходна состојба и контрола на промени.

Тимовите за рамката не се ново име за сите постојни платформски функции. Тимовите за операции со машинско учење, безбедност, управување и платформи ги задржуваат своите одговорности. Тимот за рамката ги поврзува контролите со развојот и извршувањето на работни текови со ВИ: дозволи и одобрувања за политиките, управувани интерфејси за контекстот, тестови за оценување и записи за ревизија и повторна употреба на однесувањето на агентите.

Дијаграм на оперативниот модел за инженерство засновано на ВИ, со тимови за апликации поддржани од заедничка платформа и рамка.

Ако инженерската работа се дели на испорака на апликации и заедничка поддршка, мора да се приспособат и кадровската политика, раководењето и мерењето.

Тимовите за апликации треба да носат производни, инженерски одлуки и одлуки за доменот блиску до проблемот. Тимовите за платформи и рамки бараат луѓе што можат да создадат и водат заедничка околина за луѓе и агенти во голем обем.

Технолошките раководители го обликуваат системот за испорака

За CTO, CDO и CIO, предизвикот е што да обезбедат централно, а што да им препуштат на тимовите.

На тимовите за апликации им треба слобода да работат брзо и блиску до клиентите. Не треба одново да градат безбеден пристап до податоци, можност за набљудување, оценување и управување.

Во организација заснована на ВИ, технолошките раководители треба дел од фокусот да го пренасочат од капацитетот за испорака кон обликување на системот за испорака. Тоа вклучува:

  • вработување и развој на кадри со квалитетно расудување и одлучување;

  • вложување во заеднички платформи со ВИ, оценки, заштитни мерки, одобрени патеки, знаење и обрасци за пристап;

  • утврдување граници за агенти, луѓе и комбинирани работни текови;

  • мерење на докажано учење, доверливост, влијание врз клиенти и безбедна употреба; и

  • познавање на технологијата доволно за да разберат каде ВИ навистина ја менува економиката на испораката.

Добро поставен, системот им олеснува на тимовите да најдат соодветен контекст, да ја тестираат работата на ВИ, да користат докажани обрасци и да препознаат кога треба човечко одобрување.

Сегашните инженерски мерила даваат само дел од сликата

Многу инженерски мерила потекнуваат од време кога создавањето софтвер било главно ограничување. Брзината, поените за кориснички приказни, капацитетот и зачестеноста на пуштањата сè уште се корисни показатели, но сами кажуваат помалку кога ВИ го намалува трудот за создавање софтвер.

Тимот може да создава повеќе код и експерименти, а сепак да носи лоши одлуки, да додава непотребна сложеност или ризик.

Затоа технолошките раководители мора да гледаат подалеку од обемот на софтверот и употребата на алатки со ВИ. Треба да знаат дали ВИ помага за побрзо учење, подобри исходи за клиентите и сигурно работење во договорените граници.

Корисни мерила за тимовите за апликации се:

  • време до докажано сознание;

  • подобри исходи за клиентите;

  • деловна вредност;

  • прифаќање промена на однесувањето; и

  • удел на експерименти што водат до поткрепени одлуки.

Времето до потврдено сознание го опфаќа целиот период од почетокот на експериментот до доволно докази за одлука. Тим што почнува во понеделник, пушта во употреба во среда и носи поткрепена одлука во петок има еднонеделен циклус на учење, а не дводневен циклус на испорака.

Корисни мерила за тимовите за платформи и рамки се:

  • употреба на обрасци на ВИ;

  • опфат и ефективност на оценувањето;

  • инциденти и преработки со ВИ;

  • време од идеја до продукција;

  • набљудување на дејствата на агенти; и

  • подготвеност за ревизија.

Мерилата за трошоци треба да опфатат користење на моделот, човечка проверка, неуспешни обиди, преработка и оперативна поддршка по успешен резултат.

И за овие мерила требаат јасни дефиниции, почетни вредности и методи за оценување. Целта не е еден универзален систем на мерила да замени друг, туку да се утврди дали системот за испорака дава доверливи исходи.

И овој модел може да е привремен

Моделот со апликации и рамки е еден одговор на сегашната фаза на инженерството засновано на ВИ. Не треба да се смета за трајна крајна состојба.

Неколку промени би можеле повторно да ја сменат основата на инженерската работа:

  • агентите да преземат цели работни текови;

  • дел од софтверот да стане привремен, наместо да се одржува со години;

  • корисниците да преминат од апликациски интерфејси кон искуства со агенти;

  • основните модели да преземат повеќе платформски можности; и

  • регулативата да ги направи можноста за ревизија и отчетноста главно техничко ограничување.

Ова се можности, а не извесни исходи. Ако се остварат, и поделбата на тимови за апликации и платформи може да се покаже претесна.

Најподготвените организации за таа неизвесност ќе имаат приспособлив оперативен модел. Ќе се организираат околу јасни принципи, квалитетен контекст, ограничена автономија и брзо учење, наместо фиксни тимски структури или алатки.

Доверливиот напредок е новиот стандард за инженерска извонредност

ВИ не ја намалува важноста на инженерските системи. Таа ја зголемува вредноста на доброто осмислување.

Со поевтино создавање софтвер, предност добиваат организациите што подобро одлучуваат, надградуваат корисен контекст и работат безбедно. Инженерството засновано на ВИ не значи само користење алатки со ВИ. Тоа се редизајнира околу новите ограничувања: квалитетни одлуки, заеднички контекст, ограничена автономија и брзо учење.

Технолошките раководители можат да почнат со четири јасни одлуки:

  1. Кои одлуки за клиенти и производ мора да бидат блиску до тимовите за апликации?

  2. Кои контекст, контроли и можности за оценување треба да бидат заеднички?

  3. Каде можат агентите да дејствуваат самостојно, а каде со човечко одобрување?

  4. Кои мерила покажуваат потврдено учење, вредност за клиентите и безбедно работење?

Одговорите ќе ја одредат вредноста од воведувањето ВИ повеќе отколку бројот на асистенти што ги користи организацијата.

Authors

Abbie Manning, Saurabh Singh