Starfslíkan hugbúnaðarþróunar sem byggir á AI

Hugbúnaðargerð verður ódýrari og forskotið færist til fyrirtækja sem taka betri ákvarðanir og sannreyna niðurstöður með öruggum hætti.

Lykilatriði stjórnenda

  • Þegar AI lækkar kostnað við hugbúnaðargerð þarf breytt starfslíkan til að skapa samkeppnisforskot. Fyrirtæki sem endurhanna vinnulag teyma, í stað þess að innleiða aðeins AI-aðstoðarkerfi, eru líklegri til að ná varanlegum ávinningi.

  • AI-miðuð þróun krefst tvenns: forritateyma sem eru nærri viðskiptavinum og vandamálum og verkvangs- eða keyrsluumhverfisteyma sem veita sameiginlegt samhengi, öryggismörk, mat og stjórnarhætti svo fólk og AI-fulltrúar geti starfað örugglega í stórum stíl.

  • Tæknistjórnun færist frá afkastastýringu að hönnun þróunar- og afhendingarkerfisins. Stjórnendur þurfa að skýra fernt: ábyrgð forritateyma, sameiginlegt samhengi og stýringar, hvar fulltrúar þurfa samþykki fólks og hvernig mæla skuli sannreyndan lærdóm og virði fyrir viðskiptavini.

Eldra fyrirkomulagið leit á útfærslugetu sem helstu takmörkunina

Nútímaþróunarstarf mótaðist að miklu leyti þegar dýrt var að búa til hugbúnað. Meginspurningin var: Hvernig geta fleiri teymi afhent meiri hugbúnað með fyrirsjáanlegri hætti? Sú forsenda mótaði teymaskipulag, fjármögnun innviða og mælingar á afhendingu. Vöxtur fól oft í sér fjölgun starfsfólks og árangur var gjarnan mældur í magni vinnu sem fór í gegnum kerfið.

AI breytir þeirri forsendu. Að okkar mati er AI-miðuð þróun ekki hefðbundin þróun með betri verkfærum. Hún krefst annars starfslíkans: smærri forritateyma nærri vanda viðskiptavina, með stuðningi innviða- eða „kerfisteyma“. Við notum orðið „kerfi“ um stýrt starfsumhverfi sem veitir fólki og fulltrúum nauðsynlegt samhengi, verkfæri, heimildir, endurgjafarlykkjur og mörk til öruggrar notkunar Ai í stórum stíl.

Þetta skiptir tækni- og gagnastjórnendur máli því aukin framleiðni einstaklinga tryggir ekki ein og sér örugga innleiðingu í öllu fyrirtækinu. Án markviss starfslíkans hætta teymi á sundurlaus verkfæri, tvíverknað, óljósa ábyrgð, óstýrðan aðgang að gögnum og ósamræmi í gæðum.

Fyrirtæki þurfa að hætta að spyrja: „Hvernig hjálpum við þróunarfólki að nota AI?“ og spyrja þess í stað: „Hvernig endurhönnum við þróunarkerfið svo fólk og fulltrúar geti skapað virði með öruggum hætti í öllu fyrirtækinu?“

Þegar framleiðsla verður ódýrari skipta ákvarðanir meira máli

AI gerir þróunarfólki kleift að kanna fleiri hugmyndir, smíða frumgerðir hraðar og prófa fleiri leiðir. Meiri afköst skapa þó ekki sjálfkrafa meira virði. Án góðrar dómgreindar, viðeigandi samhengis og virks mats getur vinnumagn vaxið hraðar en geta fyrirtækisins til að ákveða hverju megi treysta, hvað skuli innleiða eða hverju skuli læra af.

AI getur lækkað kostnað við kóðagerð og tilraunir. Hvort heildarkostnaður lækkar ræðst af þeirri vinnu sem enn þarf við yfirferð, samþættingu, rekstur, viðhald og endurvinnu hugbúnaðarins.

Við teljum að forskot í þróun muni æ meira ráðast af fjórum hæfniþáttum:

  • Að ákveða hvað skuli þróa, hvernig og hvernig skrá skuli þær ákvarðanir.

  • Að tryggja að fólk og AI-kerfi byggi á réttri þekkingu innan fyrirtækisins.

  • Að auka umfang örugglega með sameiginlegum innviðum, stýringum og mati.

  • Að hanna kerfisarkitektúr sem tekur við nýjum verkfærum og einingum án síendurtekinnar röskunar.

Skorturinn færist því frá framleiðslugetu yfir í getu til að auka ávinninginn: velja rétt verk, setja þau í samhengi, prófa hvort þau virki og vita hvað eigi ekki að gefa út.

Þegar tilraunir verða ódýrari eykst líka gildi ákvörðunarskráa. Fyrirtæki þurfa að vita hvað var reynt, hvað mistókst, hvað lærðist og hvers vegna ein leið var valin fremur en önnur.

Þróunarkerfi ættu að miða að hraðri sannprófun, öruggum umbótalotum og skráðum lærdómi, ekki aðeins afhendingarhraða. Þetta breytir bæði hlutverki þróunarfólks og teyminu í kringum það.

Þróunarfólk samhæfir stærri hluta kerfisins

Þróunarfólk hverfur ekki svo mjög frá smíði heldur færist nær því að móta, meta og samhæfa það sem smíðað er.

Hugbúnaður sem AI býr til útrýmir ekki þörfinni fyrir þróunarfólk. Hann eykur mikilvægi fólks sem skilur kerfistakmarkanir, skilgreinir viðmót, hannar matsferli og samhæfir vinnu fólks og fulltrúa. Þróunarfólk sem sameinar djúpa tækniþekkingu, dómgreind, vöruskilning og matshæfni skapar oft meira virði en fólk sem einbeitir sér aðeins að útfærslu stakra eininga.

AI eflir lærdómsferli vöru- og hugbúnaðarþróunar

Áður ákváðu vöruteymi hvað skyldi smíða en þróunarteymi fundu út hvernig. Nú sameina mörg fyrirtæki vöruvinnu, hönnun og hugbúnaðarþróun. Sérstaða AI felst í breytingunni innan teymisins: ódýrari frumgerðir gera kleift að færa hugmyndir frá skilgreiningu vandans til útfærslu og mats í sömu lotu. Teymi geta prófað fleiri kosti, hafnað veikum hugmyndum fyrr og gengið lengra í að innleiða sannreyndar hugmyndir í rekstri.

Þetta hentar litlum þverfaglegum teymum þar sem sérfræðingar í vöru, hönnun, hugbúnaðarþróun og viðkomandi fagsviði læra saman í einu ferli. Þeir sem leggja mat á vöruna og tæknina gegna áfram ólíkum hlutverkum en þurfa að vinna nánar saman. Vörustjórnendur þurfa næga tæknifærni til að smíða frumgerðir og meta kosti. Þróunarfólk þarf nægan skilning á viðskiptavinum og rekstri til að móta vandann, ekki aðeins útfæra fyrirfram ákveðið svar.

Þekking og samhengi fyrirtækisins verða stefnumótandi eign

Fyrirtæki og deildir sem sinna hugbúnaðarþróun hafa jafnan litið á kóða sem lykileign. Þegar auðveldara verður að búa til kóða felst meira varanlegt virði í samhenginu að baki: fagþekkingu, viðskiptavinaskilningi, rekstrarreynslu, einkagögnum, matsgagnasöfnum, vélrænt læsilegum reglum og skráðum arkitektúrákvörðunum sem skýra hvers vegna kerfin virka eins og þau gera.

Kóðasöfn skipta meðal annars máli vegna þess að þau geyma þekkingu á rekstri og viðskiptavinum sem kostaði mikla vinnu að afla. AI breytir vinnunni við kóðagerð en eyðir ekki vinnunni sem þarf til að öðlast þá þekkingu. Fyrirtæki ættu því að horfa lengra en á kóðamagn og fjárfesta í eignum sem vaxa að virði: vel stýrðum einkagögnum, nothæfum þekkingarkerfum, djúpum viðskiptavinaskilningi og skýrum ákvörðunarskrám.

Fyrir upplýsingatækni- og gagnastjóra verða upplýsingaskipulag og gagnastjórnun því lykilatriði í árangri þróunarstarfs. AI-fulltrúar geta aðeins notað samhengi sem þeir hafa aðgangsheimild að og geta túlkað. Sundurlaus þekking, óljós ábyrgð á gögnum og ósamræmi í heimildum verða því takmarkanir á þróun, ekki aðeins vandamál í upplýsingastjórnun.

Þegar samhengi verður hluti framleiðslukerfisins getur það ekki lengur verið óvirk skjölun. Það verður eiginleiki þróunarumhverfisins.

Dreifð AI-þróun: sjálfstæð teymi, sameiginleg öryggismörk

Ekki er hægt að fela einstökum teymum alla AI-þróun þegar samhengi, mat og stjórnarhættir verða hluti framleiðslukerfisins. Ekki má heldur miðstýra henni svo mikið að teymi missi tengsl við raunveruleg vandamál viðskiptavina.

Dreift samstarfslíkan finnur jafnvægi þar á milli. Sjálfstæð forritateymi eru nærri vandanum, studd sameiginlegum innviðum og kerfum sem veita endurnýtanleg verkfæri, stýrðan aðgang að samhengi, matsaðferðir, heimildir og stjórnarhætti. Dreifingin virkar aðeins með skýrri ábyrgð: forritateymi bera ábyrgð á verkflæði og útkomu; kerfisteymi veita sameiginleg úrræði til öruggrar vinnu; áhættu-, öryggis- og stjórnarháttasvið sinna sjálfstæðu eftirliti.

Forritateymi og sérfræðingar á viðkomandi sviði ættu að skilgreina verkefnamiðuð matsdæmi og samþykktarviðmið. Kerfisteymið ætti að veita matsinnviði, sameiginlegar stýringar og skýrslugjöf til að matið fari fram með samræmdum hætti.

Svið

Forritateymi

Kerfisteymi

Áhætta, öryggi og stjórnarhættir

Vara og árangur

Velur vanda, verkflæði, notendaupplifun og árangursmælikvarða; ber ábyrgð á árangri fyrir viðskiptavini og rekstur

Veitir endurnýtanlegar aðferðir, verkfæri og fjarmælingar

Setur mörk þar sem notkunin skapar verulega áhættu

Samhengi og aðgangur

Skilgreinir upplýsingar og aðgerðir sem verkflæðið krefst

Veitir viðmót fyrir samhengi, auðkenni fulltrúa og verkfæraheimildir

Samþykkir aðgang að viðkvæmum gögnum og mörk stýringa

Mat og útgáfa

Skilgreinir samþykktarviðmið og yfirfer niðurstöður

Viðheldur matsprófasöfnum, úttektarskrám og samþykktum leiðum í rekstur

Samþykkir áhættusama notkun, undanþágur og verulegar breytingar

Fjármögnun og ábyrgð

Fær fjármögnun og ber ábyrgð á árangri forritsins

Er fjármagnað sem sameiginleg þjónusta og metið út frá endurnýtingu, þekju og tíma að öruggum rekstri

Ber ábyrgð á óháðu eftirliti og ákvörðunum um stýringu

Vinnutaktur og lærdómur

Vinnur í umbótalotum með sérfræðingum og yfirfer niðurstöður, inngrip og atvik

Nýtir lærdóm í nýjar prófanir, stýringar og endurnýtanleg úrræði

Yfirfer atvik og breytingar á samþykktum ákvörðunarstöðum

Þetta breytir líka því hvernig stjórnendur ættu að hugsa um stærð teyma. Smærri teymi sem framleiða meiri hugbúnað eru ekki markmið í sjálfu sér. Markmiðið er að beita mannlegri dómgreind þar sem hún skapar mest virði: nærri vandanum í forritateymum og í sameiginlegum úrræðum sem gera þeim kleift að vinna hratt án þess að missa stjórn.

Þróunarumhverfið verður kerfi fyrir fólk og fulltrúa

Þegar forritateymi minnka og nýta meiri AI-aðstoð þurfa fyrirtæki öflugri sameiginlega innviði til að tryggja örugga, samræmda þróun og skýra ábyrgð.

Hefðbundin innviðaþróun hefur einkum miðað að aukinni framleiðni forritara, með fólk sem aðalnotendur. Þróunarumhverfi sem byggir á AI þarf að styðja bæði fólk og fulltrúa.

Fulltrúi notar ekki þróunarumhverfi á sama hátt og manneskja. Hann þarf vélrænan aðgang að leiðbeiningum og verkfærum, skýrar heimildir og áreiðanlegar leiðir til að meta vinnu sína. Kerfið þarf einnig að taka mið af sýnileika í hegðun kerfisins, öryggi, reglufylgni og þekkingarstjórnun. Tilgangurinn er að gera sjálfstæði gagnlegt með skýrum mörkum sem hægt er að framfylgja.

Raunhæft dæmi: Gervigreindaraðstoð í banka undir eftirliti

Hugsum okkur banka sem innleiðir AI-aðstoð við fyrirspurnir um umdeildar kortafærslur. Forritateymið byrjar á afmörkuðu verki: að flokka málið, sækja viðeigandi reglur og semja svar fyrir þjónustufulltrúa úr hópi starfsfólks. Teymið ber ábyrgð á verkflæði, notendaupplifun, viðmiðum um áframsendingu mála og árangursmælingum. Það setur hvorki reglur um reglufylgni né veitir fulltrúanum nýjar heimildir.

Í þessu dæmi gætu fulltrúar stutt útfærslu, keyrt verkefnamiðaðar prófanir og undirbúið útgáfu. Fólk myndi áfram samþykkja gangsetningu í rekstri og reynslan þaðan myndi nýtast í næstu umferð mats og þróunar. Stýringar við keyrslu eru aðskildar: Fulltrúinn sem sinnir málinu í verkflæðinu má aðeins nota samþykkt verkfæri og gögn innan skilgreindra heimilda og áframsendingarferla.

  • Samhengi: Fulltrúinn hefur aðgang að málinu, nauðsynlegum viðskiptavinagögnum, samþykktum vöru- og kvörtunarferlum og vélrænt læsilegum reglum um áframsendingu. Hann fær hvorki aðgang að óvörðum greiðsluauðkennum né ótengdum viðskiptavinagögnum og getur ekki skrifað í málakerfið.

  • Mat: Fyrir útgáfu þarf prófasafn með dæmigerðum eldri málum og jaðartilvikum merktum af sérfræðingum að standast próf á nákvæmni flokkunar, reglufylgni, því hvort fulltrúinn láti hjá líða að svara þegar við á, leka persónuupplýsinga og áframsendingu kvartana eða fjárhagslega viðkvæmra mála.

  • Samþykki: Forritateymið ber ábyrgð á vöruákvörðuninni. Áhættustýring, öryggi og regluvarsla samþykkja gagnaaðgang, tengingu við reglur og leiðina í rekstur. Starfsmaður þjónustuvers samþykkir hver skilaboð áður en þau eru send; fulltrúinn má ekki sjálfur taka ákvarðanir sem snerta fé eða réttindi viðskiptavinar.

  • Kerfisskráning: Í hverri keyrslu eru skráð auðkenni fulltrúa, útgáfa líkans, sótt samhengi og heimildir, verkfæraköll, regluprófanir, matsniðurstöður, breytingar eða inngrip fólks og atvik. Það sem virkar verður að endurnýtanlegum viðmótum fyrir samhengi, matsdæmum, heimildasniðmátum og samþykktum leiðum í rekstur. Brestir og inngrip leiða til nýrra prófana og betra verkflæðis.

Þannig fær fulltrúinn svigrúm til athafna, en aðeins með samþykktu samhengi og verkfærum. Við öll mikilvæg mörk verða til gögn sem má yfirfara og endurnýta. Fólk ber áfram ábyrgð á mikilvægum ákvörðunum. Með tímanum getur bankinn nýtt raunveruleg mál - það sem fulltrúinn gerði rétt, inngrip fólks og mistök til að bæta verkflæðið og ákveða hvort víkka skuli verksviðið. Þannig birtast afmarkað sjálfstæði og sannreyndur lærdómur í framkvæmd.

Þessi verkaskipting endurspeglast í kerfum og stýringum sem kerfisteymið rekur. Kerfisteymi geta borið ábyrgð á:

  • Auðkennum fulltrúa: útgáfu þjónustuauðkenna, skráningu ábyrgðar og umhverfis og rakningu útgáfa líkans, kvaðningar og verkfæra sem hver fulltrúi notar.

  • Verkfæraheimildum: les- og skrifréttindum, mörkum gagnaaðgangs, hraðatakmörkum, samþykkisskilyrðum og sjálfgefinni synjun aðgerða fulltrúa.

  • Viðmótum fyrir samhengi: að veita aðgang að samþykktri þekkingu og gögnum um útgáfustýrð viðmót sem virða heimildir og sýna uppruna og aldur gagna.

  • Matsprófasöfnum: viðhaldi dæmigerðra dæma, jaðartilvika, öryggis- og verndarprófana, aðhvarfsprófana og útgáfuviðmiða.

  • Úttektarskrám og vöktun: skráningu auðkenna fulltrúa, sótts samhengis, verkfærakalla, úttaks, samþykkis, inngripa fólks, bresta og atvika, með viðeigandi varðveislu og aðgangsstýringu.

  • Samþykktum innleiðingarleiðum: sandkassa, skuggakeyrslu, áfangainnleiðingu og rekstri með sjálfvirkum prófum, afturköllun og breytingastýringu.

Kerfisteymi er ekki nýtt heiti yfir alla núverandi innviðastarfsemi. Teymi um rekstur vélanáms, öryggi, stjórnarhætti og innviði hafa áfram eigin ábyrgð. Kerfisteymið tengir stýringarnar við það hvernig forritateymi þróa og reka AI-verkflæði: heimildir og samþykkisskilyrði við reglur, stýrð viðmót við samhengi, prófasöfn við mat og skrár við úttektir á hegðun fulltrúa og endurnýtingu hennar.

Skýringarmynd af starfslíkani AI-miðaðrar hugbúnaðarþróunar, þar sem sameiginlegir innviðir og kerfi styðja forritateymi.

Mönnun, forysta og mælikvarði þurfa að breytast

Ef þróunarstarf skiptist í forritaþróun og sameiginlega stoðþjónustu þurfa mönnun, stjórnun og mælingar að fylgja með.

Forritateymi þurfa sérþekkingu á vörum, tækni og viðfangsefnum. Verkvangs- og keyrsluumhverfisteymi þurfa fólk sem getur hannað og rekið sameiginlegt umhverfi fyrir fólk og gervigreindarfulltrúa í stórum stíl.

Tæknistjórnendur verða hönnuðir afhendingarkerfisins

Áskorun tækni-, gagna- og upplýsingatæknistjóra er að ákveða hvað skuli veita miðlægt og hvað fela einstökum teymum.

Forritateymi þurfa frelsi til að vinna hratt og vera nærri viðskiptavinum. Þau ættu ekki að þurfa að endurskapa öruggan gagnaaðgang, vöktun, mat og stjórnarhætti.

Í fyrirtæki sem byggir á AI þurfa tæknistjórnendur að færa hluta athyglinnar frá afkastastýringu að hönnun þróunar- og afhendingarkerfisins. Það felur í sér að:

  • ráða og efla fólk með áherslu á dómgreind og góðar ákvarðanir;

  • fjárfesta í sameiginlegum AI-innviðum, mati, öryggismörkum, samþykktum ferlum, þekkingarflæði og aðgangsleiðum;

  • skilgreina starfssvið og mörk fulltrúa, fólks og sameiginlegra verkflæða;

  • mæla staðfest nám, áreiðanleika, áhrif á viðskiptavini og örugga endurnýtingu; og

  • fylgjast nógu vel með tækninni til að skilja hvar AI breytir raunverulega hagkvæmni þróunar og afhendingar.

Vel hannað kerfi auðveldar teymum að sækja viðeigandi samhengi, prófa verk AI, endurnýta sannreyndar aðferðir og greina hvar samþykki fólks er enn nauðsynlegt.

Núverandi þróunarmælikvarðar segja aðeins hluta sögunnar

Margir þróunarmælikvarðar urðu til þegar hugbúnaðargerð var helsti flöskuhálsinn. Þróunarhraði, sögupunktar, afköst og tíðni gangsetninga veita enn gagnlegar vísbendingar. Þau segja þó minna ein og sér eftir því sem AI einfaldar hugbúnaðargerð.

Teymi getur búið til meiri kóða og gert fleiri tilraunir en samt tekið slæmar ákvarðanir, skapað óþarfa flækjustig eða aukið áhættu.

Tæknistjórnendur þurfa því að spyrja um fleira en magn framleidds hugbúnaðar eða útbreiðslu AI-verkfæra. Þeir þurfa að skilja hvort AI hjálpi fyrirtækinu að læra hraðar, bæta árangur viðskiptavina og starfa áreiðanlega innan samþykktra marka.

Gagnlegir mælikvarðar fyrir forritateymi geta verið:

  • tími að staðfestum lærdómi;

  • bættur árangur viðskiptavina;

  • skilað viðskiptavirði;

  • upptaka og breytt hegðun; og

  • hlutfall tilrauna sem leiða til rökstuddra ákvarðana.

Tími að staðfestum lærdómi ætti að ná yfir allt tímabilið frá upphafi tilraunar þar til nægar sannanir liggja fyrir til ákvörðunar. Teymi sem byrjar á mánudegi, innleiðir á miðvikudegi og tekur rökstudda ákvörðun á föstudegi hefur lokið vikulangri námslotu, ekki tveggja daga innleiðingarferli.

Gagnlegir mælikvarðar fyrir innviða- og kerfisteymi geta verið:

  • endurnýting samþykktra AI-sniða;

  • þekja og árangur mats;

  • atvik og endurvinna tengd AI;

  • tími frá hugmynd að öruggum rekstri;

  • sýnileiki aðgerða fulltrúa; og

  • viðbúnaður við úttekt og reglum.

Kostnaðarmat ætti að ná til notkunar líkana, yfirferðar fólks, mistaka, endurvinnslu og rekstrarstuðnings fyrir hverja árangursríka niðurstöðu.

Þessir mælikvarðar þurfa skýrar skilgreiningar, grunnviðmið og matsaðferðir. Markmiðið er ekki að skipta einu algildu skorkorti út fyrir annað heldur mæla hvort þróunar- og afhendingarkerfið skili traustum niðurstöðum.

Líkanið gæti líka verið tímabundið

Skiptingin í forrita- og kerfisteymi er eitt svar við núverandi stigi AI-miðaðrar hugbúnaðarþróunar. Ekki ætti að líta á hana sem varanlegt lokaástand.

Ýmis þróun gæti aftur breytt grunneiningu þróunarstarfs:

  • fulltrúar taki ábyrgð á heilum verkflæðum;

  • sumur hugbúnaður verði tímabundinn í stað margra ára viðhalds;

  • notendur færist frá forritaviðmótum að upplifun undir leiðsögn fulltrúa;

  • grunnlíkön taki yfir fleiri eiginleika þróunarumhverfa; og

  • regluverk geri úttektarhæfi og ábyrgð að helstu takmörkunum þróunarstarfs.

Þetta eru möguleikar, ekki fastmótaðar niðurstöður. Rætist þeir gæti jafnvel aðgreining forrita- og verkvangsteyma reynst of þröng.

Fyrirtækin sem eru best búin undir óvissuna munu líta á starfslíkan sitt sem aðlögunarhæft. Þau munu byggja á skýrum meginreglum, traustu samhengi, afmörkuðu sjálfstæði og hröðum lærdómi fremur en föstu teymaskipulagi eða verkfæravali.

Traustar framfarir eru nýtt viðmið um framúrskarandi þróunarstarf

AI dregur ekki úr mikilvægi þróunarkerfa. Það eykur gildi góðrar hönnunar þeirra.

Þegar hugbúnaðargerð verður ódýrari færist forskotið til fyrirtækja sem taka betri ákvarðanir, byggja upp gagnlegt samhengi og starfa örugglega. Þróunarstarf sem byggir á AI felst ekki aðeins í notkun AI-verkfæra. Það er endurhannað út frá nýjum takmörkunum: gæðum ákvarðana, sameiginlegu samhengi, afmörkuðu sjálfstæði og hröðum lærdómi.

Tæknistjórnendur geta byrjað á að skýra fjögur atriði:

  1. Hvaða ákvarðanir um viðskiptavini og vörur þurfa að vera nærri forritateymum?

  2. Hvaða samhengi, stýringar og matsúrræði eiga að vera sameiginleg?

  3. Hvar mega fulltrúar starfa sjálfstætt og hvar þarf samþykki fólks?

  4. Hvaða mælikvarðar sýna staðfest nám, virði fyrir viðskiptavini og öruggan rekstur?

Svörin ráða meiru um virði innleiðingar AI en fjöldi aðstoðarkerfa sem fyrirtækið tekur í notkun.

Höfundar

Abbie Manning, Saurabh Singh