Ագենտային կոդավորում ներդնող թիմերի մեծ մասում խցանումը կոդի ստեղծումից տեղափոխվում է վերանայման փուլ, և առանց այդ շրջափուլը շտկելու արագության զուտ աճը գրեթե զրոյական է։
Լայնածավալ CI միջավայրերում, որտեղ ամեն գիշեր միլիոնավոր թեստեր են կատարվում և հարյուրավոր ինժեներներ են աշխատում, ագենտի ամենաարժեքավոր առաջադրանքը պատասխանատու թիմին ուղղորդումն ու նախնական վերլուծությունն է, ոչ թե կոդի ստեղծումը։
Ագենտի օգտակար արդյունքը դիմանում է մանրակրկիտ ստուգմանը և ոչ միայն օրինաչափություններ է համադրում, այլև բացատրում է պատճառահետևանքային կապերը։
Ապացույցների հավաքման և համատեքստի ձևավորման շերտի նախագծումն ավելի կարևոր է, քան ստեղծման շերտինը։
Ագենտային կոդավորման մասին քննարկումների մեծ մասը դեռ սկսվում է մի պարզ խոստումից՝ ավելի արագ գրել ավելի շատ կոդ։
Երբեմն դա վերածվում է ավելի հավակնոտ տեսլականի, որտեղ ագենտները պլանավորում են աշխատանքը, բացում PR-ներ և նվազագույն մարդկային միջամտությամբ թողարկում փոփոխությունները։ Սակայն ինժեներական թիմերի մեծ մասի համար մոտ ապագայում առավել ակնհայտ արժեքն ավելի նեղ շրջանակ ունի։ Խոսքն իտերացիայի ծախսը նվազեցնելու մասին է։
Ծրագրային ապահովման մատակարարումը միայն կոդի ստեղծումը չէ։ Կոդ գրելը երկար շրջափուլի միայն մեկ փուլն է, որը ներառում է նաև վերանայում, թեստավորում, տեղակայում և խնդիրների դեպքում՝ հետաքննություն։ Առանց վերանայման շրջափուլը վերանախագծելու Ագենտային կոդավորում ներդնող թիմերի մեծ մասը պարզապես խցանումը տեղափոխում է հաջորդ փուլեր։
Միայն կոդի ստեղծումն արագացնելը ինքնաբերաբար չի արագացնում թիմի աշխատանքը։ Դա կարող է պարզապես ավելի մեծ ջանք պահանջել վերանայման, ստուգման և վստահության ձևավորման համար։
Շատ ինժեներական միջավայրերում ծախսատարը ոչ թե առաջին տարբերակի ստեղծումն է, այլ դրա նկատմամբ վստահության հասնելը։
Փոփոխությունն իսկապե՞ս լուծեց խնդիրը կամ բարելավեց համակարգը։ Արդյո՞ք այն մեկ այլ տեղում հետընթաց խափանում առաջացրեց։ Խափանման պատճառը կո՞դն է, միջավա՞յրը, թեստե՞րը, թե՞ կախվածություններից մեկը։ Առաջարկվող շտկումն անդրադառնո՞ւմ է պատճառին, թե՞ միայն տեսանելի ախտանշանին։
Այստեղ ագենտները կարող են օգնել ոչ թե ինժեներներին փոխարինելով, այլ խառնաշփոթ ապացույցների կառուցվածքային նախնական վերլուծություն կատարելով՝ ուսումնասիրել գրանցամատյանները, համեմատել վերջին փոփոխությունները, ամփոփել համապատասխան ազդակները, հետևել հավանական պատճառներին, ստուգումներ կատարել և ներկայացնել մի արդյունք, որը մարդը կարող է մանրամասն քննել։
Շատ թիմերում ագենտի առավել մեծ ազդեցություն ունեցող կիրառությունը զրոյից կոդ ստեղծելը չէ։ Դա խնդրի շուրջ որոնման տիրույթի նեղացումն է, նախքան մարդը ժամեր կծախսի նույնը ձեռքով անելու վրա։
Սա հատկապես ակնհայտ է լայնածավալ վրիպազերծման աշխատանքային հոսքերում։ Պատկերացրեք, որ գիշերային CI-ն միլիոնավոր թեստեր է կատարում այն կոդային բազաներում, որոնց վրա աշխատել են հարյուրավոր ինժեներներ․ մեր հաճախորդներից մեկի համար սա իրականություն է։ Խափանման դեպքում դժվար է խնդիրը ճիշտ պատասխանատուին ուղղորդելը։ Խնդիրը կարող է լինել հավելվածի կոդում, որևէ կախվածության մեջ, թեստային հարնեսում կամ տեխնոլոգիական շղթայի մեկ այլ հատվածում։ Գրանցամատյանները կարող են գիգաբայթերի հասնել, իսկ խնդիրը առաջինը նկատած թիմը միշտ չէ, որ դրա պատասխանատուն է։
Այսպիսի աշխատանքային հոսքն իր բնույթով չի ենթադրում, որ մեկ ագենտ պետք է գրի շտկումը։ Այն նախատեսված է խնդրի տիրույթն արագ նեղացնող համակարգի համար։
Օգտակար մշակման շղթան կարող է ստանալ գրանցամատյանները, ընտրել համապատասխան ապացույցները, ամփոփել կարևորը, մեկուսացված միջավայրում ուսումնասիրել կոդը և ներկայացնել բուն պատճառի կառուցվածքային վերլուծություն՝ վստահության գնահատականով, հետագծելիությամբ ու առաջարկվող հաջորդ քայլերով։ Վստահության գնահատական ստանալու համար ոլորտային փորձագետը գնահատում է ագենտի նախնական արդյունքը։ Այնուհետև արդյունքը փոխանցվում է որպես դատավոր հանդես եկող LLM-ին՝ հետագա գնահատումն ավտոմատացնելու և միաժամանակ մարդկային դատողության հետ համապատասխանությունը պահպանելու համար։
Նպատակը ոչ թե ինժեներական դատողությունը վերացնելն է, այլ վերանայողներին ավելի ամուր մեկնակետ տալը։ Հետընթաց խափանումների նախնական վերլուծությունը, PR-ների վերանայումը, թեստերի շտկումը, թողարկումների վավերացումը և տեղակայումից հետո հետաքննությունը նույն կառուցվածքն ունեն։ Դրանք պահանջում են մեծ ծավալի ապացույցներ ու վերանայում և լի են անորոշություններով։ Դրանք ագենտից չեն պահանջում փոխարինել ինժեներական գործընթացը, այլ միայն օգնել այն առաջ մղել։
Հենց այդ պատճառով էլ թիմերը պետք է զգույշ լինեն այս համակարգերը գնահատելիս։
Սխալ է հարցնել՝ արդյոք ագենտը կարող է առանձին վերցրած տպավորիչ արդյունք ստեղծել։ Ավելի ճիշտ է հարցնել՝ արդյոք այն բարելավում է իրական աշխատանքային հոսքը՝ առանց մեկ այլ հատվածում խոչընդոտ ստեղծելու։
Պետք է պարզել՝ արդյոք արդյունքը բավականաչափ հստակ է ստուգելու համար, բացատրում է պատճառահետևանքային կապերը, այլ ոչ թե պարզապես համադրում օրինաչափությունները, և հեշտացնում է վերանայումը՝ այն բարդացնելու փոխարեն։ Հավանական թվացող պատասխանը դեռ օգտակար պատասխան չէ։ Գործնականում թիմերը վստահում են ագենտի արդյունքին, երբ այն դիմանում է մանրակրկիտ ստուգմանը և ստուգելու համար կոնկրետ նյութ է տալիս։
Ավելի խորքային դասն այն է, որ օգտակար ագենտային համակարգերը կախված են ոչ միայն արդյունքի ստեղծումից։ Դրանք կախված են ապացույցների հավաքման, համատեքստի ձևավորման, արդյունքների ստուգման և անորոշությունը վերանայողին տեսանելի դարձնելու եղանակներից։
Հենց այդ պատճառով ագենտային ինժեներիայի մոտ ապագան հազիվ թե մեկ հսկայական թռիչքով հասնի լիակատար ինքնավարության։ Ավելի հավանական է, որ այն բաղկացած լինի մանրակրկիտ նախագծված շրջափուլերից, որտեղ ագենտներն օգնում են թիմերին ուսումնասիրել, վերանայել, ստուգել ու կատարելագործել իրենց աշխատանքը՝ փուլերի միջև ավելի քիչ ջանք վատնելով։
Սա գուցե պակաս տպավորիչ է, քան համապարփակ ինքնավարության գաղափարը, սակայն շատ ավելի մոտ է օգտակար համակարգերի իրական ներդրման եղանակին։