ಗ್ರಾಹಕರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ AI ನಿಮ್ಮ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯವು ಆಂತರಿಕ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿಯೇ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ.
ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಏಜೆಂಟ್ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ ಮೂಡಿಸುವ ಏಜೆಂಟ್ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತಾಂತ್ರಿಕಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಿಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಸೂಚನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಗಳಾಗಿ ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಅರಿವಿನ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನವು ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ನೀಡುತ್ತವೆ: ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಗೆ ರಚನೆಯಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ಗಳು ಗಮನದ ಪರಿಸರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ನೀವು ಮೊದಲು ಏನು ಇರಿಸುತ್ತೀರಿ, ಏನನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ಏಜೆಂಟ್‌ನ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ನಿಖರವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅತಿಯಾದ ಅಪರೂಪದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕೃತಕಗೊಳಿಸಿ, ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಡಿಮೆ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದಾಗ ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸಬಹುದು.
ಗ್ರಾಹಕರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುವ AI ಅನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ.
ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ AI ಸಹಯೋಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆಂತರಿಕ ಬಳಕೆಗೆ ಕಸ್ಟಮ್ AI ಸಾಧನಗಳನ್ನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಹ AI ಅನ್ನು ತಮ್ಮ ಉದ್ಯಮ ಮತ್ತು ಹೊರಜಗತ್ತಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿಸುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರೆಯದೇ ವಿಷಯ.
ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಬಡ್ತಿಯೇ ಹೌದು. AI ಗ್ರಾಹಕರ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಶ್ರಮಶೀಲ ತರಬೇತುದಾರನ ಹಂತದಿಂದ ಅಧಿಕೃತ ಉದ್ಯೋಗಿಯ ಹಂತಕ್ಕೇರುತ್ತದೆ; ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಗ್ರಾಹಕರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಅಪಾಯದ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚು. ಈಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ದಾಖಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾವು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉದ್ಯಮ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂವಹನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಬಹು-ಏಜೆಂಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಆ ತರ್ಕವೇ ಸುಲಭವಾದ ಭಾಗವಾಗಿರಬಹುದು. ಬಳಕೆದಾರರು ಇಡೀ ಸಮಯ ಒಬ್ಬರೇ ಏಜೆಂಟ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೂ, ಆ ಏಜೆಂಟ್ ಹೇಳುವುದು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಅವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಸುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಕೆಲವು ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳು ನೂರಾರು ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಗಳ ಫಲವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಗುರಿಯಿದೆ: ಕಾರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಬಳಕೆದಾರರಿಗೆ ಆಪ್ತವೆನಿಸುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು.
ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುವ ಅನುಭವವು ಸ್ಫೂರ್ತಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕುವಾಗ ಸೃಜನಶೀಲ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದೆ. ನಾವು ಇತರ ಅಧ್ಯಯನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಎರವಲು ಪಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಫಲ ನೀಡಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಜ; ಫಲ ನೀಡಿದವುಗಳೂ ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲೇ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದು ಅಪರೂಪ. ಈ ಅನ್ವೇಷಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಫಲವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಂಪ್ಟಿಂಗ್ ಕುರಿತು ವಿಭಿನ್ನ ಚಿಂತನಾ ವಿಧಾನವೊಂದು ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ.
ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಏಜೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಏಜೆಂಟ್ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಕೇವಲ ತಾಂತ್ರಿಕವಲ್ಲ; ಅದು ಪರಿಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕವೂ ಹೌದು. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್ ಮೂಲಕ ಏಜೆಂಟ್ ಅನ್ನು ನೀವು ಇರಿಸಿರುವ ಜಗತ್ತಿಗೂ, ಅದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ನೈಜ ಮಾನವ ಸಂವಹನದ ಜಗತ್ತಿಗೂ ಇರುವ ಅಂತರವೇ ಅದು.
ನೈಜ ಮಾನವ ಸಂವಹನದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅದರ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯೇ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಅದಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಸದ್ಭಾವನೆಯಿಂದ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವವರು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಹೇಳದೆ ಪಾಲಿಸುವ ಸಂಭಾಷಣಾ ನಿಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಸಹಕಾರದಿಂದ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಜ್ಜಾಗದ ಏಜೆಂಟ್ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾಲ್ಕನೇ ಗೋಡೆಯನ್ನು, ಅಂದರೆ ಟ್ಯೂರಿಂಗ್ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಅರಿವಿನ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ನಮ್ಮ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ನೆಲೆ ನೀಡಬಹುದು.
ಭಾಷೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಕರಗಳ ಗುಚ್ಛವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ. ಜನರು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಸಂಭಾಷಣಾ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದೆ. ಪ್ರಾಂಪ್ಟಿಂಗ್‌ಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿದಾಗ, ಈ ಚೌಕಟ್ಟು ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಪದಗಳ ವಿನಿಮಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲದೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ವಿನಿಮಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನಾ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ನೀಡುವುದರಂತಹ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು; ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಬಾಂಧವ್ಯ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಸಂಘರ್ಷ ತಪ್ಪಿಸುವುದರಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು. ಇಂತಹ ನಡೆಗಳು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ವಿಶಾಲ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಂತಗಳೊಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಗೆ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಾಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವಿಷಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಹೊಸ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ, ಚರ್ಚಿಸಿ, ಮಾತಿನ ನಡುವೆಯೇ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಜುಗರದ ಕ್ಷಣಗಳೂ ಹೌದು.
ಎಲ್ಲರ ಉದ್ದೇಶವೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದ್ದರೂ ತಪ್ಪು ಸಂವಹನ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವ ಸಂವಹನಕಾರನಲ್ಲಿರುವ ಸಹಜ ಗ್ರಹಿಕೆಯೂ ನಿಮ್ಮ ಏಜೆಂಟ್‌ನ ಹಿಂದಿರುವ LLMನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶ.
ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಪೂರಕವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಅರಿವಿನ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗಮನ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: ಮೊದಲು ಬಂದದ್ದಕ್ಕೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದದ್ದಕ್ಕೂ ಜನರು ಹೇಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಮಹತ್ವ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಚೋದಕಗಳು ಹೇಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅರಿವಿನ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಹೇಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್ ಎಂಬುದು ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ತುಂಬುವ ತಟಸ್ಥ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಗಮನವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಎನ್ವಿರಾನ್‌ಮೆಂಟ್. ಹೀಗಾಗಿ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದೂ ಮುಖ್ಯ. ಏನನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ಮುಖ್ಯ. ಒಂದು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಜನರು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಸರಣಿ ಸ್ಥಾನ ಪರಿಣಾಮ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ: ಆರಂಭಿಕತೆ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನತೆ.
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ LLMಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಆರಂಭಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ: ಏಜೆಂಟ್ ಯಾರು, ಅದು ಯಾವ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಎಂತಹ ಜಗತ್ತನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಕ್ತಾಯದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ಅದು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಮಾತಿನಂತೆ” ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದರೆ, ಅವು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸುವಂತೆಯೇ, ಆ ಸೂಚನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಗಡಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು.
ಸೂಚನೆಗಳು ಏಜೆಂಟ್‌ನ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಅದು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕಾದ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಮಸ್ಯಾ ವಲಯವನ್ನು ಕಿರಿದಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಏಜೆಂಟ್‌ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾಗಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಬೇಕು.
ಮಾನವ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಅನುಭವ ಇರುವವರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡುವಾಗ, ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯದ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ಅರಿವಿನ ಹೊರೆಯನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದಾಗ ಉಳಿದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವಾಗ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಬಳಸಲು ನಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೂ ವರ್ತನೆಯ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ನಮ್ಮ ಏಜೆಂಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅದು ಕೃತಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಸಂಭಾಷಣಾಕಾರನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ನಿರ್ವಹಿಸಲು ದುಃಸ್ವಪ್ನವಾಗುವಂತಹ if ಮತ್ತು elseಗಳ ಬೃಹತ್ ಫ್ರಾಂಕೆನ್‌ಸ್ಟೈನ್ ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
(ಫ್ಯೂ-ಶಾಟ್‌ಗಳೇ, ಇದು ನಿಮಗೇ ಹೇಳಿದ್ದು.)
ಸ್ಪಷ್ಟ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್, ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ತುಂಬಿ ಏಜೆಂಟ್ ಅನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸದೆ, ಸಾಕಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಥ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಏಜೆಂಟ್ ಏನನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು ಅಥವಾ ಹೇಳಬಾರದು ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕು ಅಥವಾ ಹೇಳಬಾರದು ಎಂಬ ಎರಡೂ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಅಪರೂಪದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಅಥವಾ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು.
ನಮ್ಮ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ಗಡಿಯನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸಲು ನೀವು ಫ್ಯೂ-ಶಾಟ್ ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಗಡಿಯೇ ಸಾಕಷ್ಟು ನಿಖರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥ. ಮೂಲ ಸೂಚನೆಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ.
ಅರಿವಿನ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಏಜೆಂಟ್‌ನ ಸಮಸ್ಯಾ ವಲಯಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗಡಿ ರೂಪಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಸೂಚನೆಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟ ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕಲೆಯ ಕುರಿತು ನಾವು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಅವಲೋಕನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂಭಾಷಣೆ-ಕೇಂದ್ರಿತ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಏಜೆಂಟ್‌ನ ವಿಶಾಲ ಕಾರ್ಯಗಡಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಂಪ್ಟಿಂಗ್ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬಹುದು.
ಗ್ರಾಹಕರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ AI ಗೆ, ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸಂಭಾಷಣೆಯೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯ. ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಏಜೆಂಟ್‌ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಥವಾ “ಅರಿವಿನ ಹೊರೆ”ಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಗೆ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತೇವೆ. ಇದರಿಂದ ಅದರ ಸಂಭಾಷಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಮಸ್ಯಾ ವಲಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಗಡಿಗಳೊಳಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದು ಇದರ ಪ್ರತಿಫಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಗ್ರಾಹಕರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ AI ಗಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಚಿಕ್ಕ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಗಡಿಗಳ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಗುರಿ. ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಬೇಕಾದ ರಾಶಿಗಟ್ಟಲೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವಷ್ಟು ನಿಖರವಾದ, ಪರಿಷ್ಕೃತ ಸೂಚನೆಗಳ ಸಣ್ಣ ಗುಚ್ಛವನ್ನು ನಾವು ಬರೆಯುತ್ತೇವೆ.
ಕಾರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಸಂಭಾಷಣೆಯ ನಯದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ನಾವು ಬಳಸುವ ಪ್ರಾಂಪ್ಟಿಂಗ್ ವಿಧಾನ ಇದೇ.
ಪರಿಕಲ್ಪನಾ ಭೂದೃಶ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ನೈಜ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಯೋಗ ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕುತೂಹಲಕರವಾಗಿ, ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಮಾಡೆಲ್ ಪೂರೈಕೆದಾರರು ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರಾಂಪ್ಟಿಂಗ್ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಇನ್ನಷ್ಟು.