એજન્ટિક કોડિંગ અપનાવતી મોટાભાગની ટીમોમાં અવરોધ કોડ સર્જનમાંથી સમીક્ષા તરફ ખસે છે. આ ચક્રને સુધાર્યા વિના ઝડપમાં થતો ચોખ્ખો વધારો લગભગ શૂન્ય રહે છે.
મોટા પાયાના CI વાતાવરણમાં, જ્યાં દર રાત્રે લાખો પરીક્ષણો થાય છે અને સેંકડો ઇજનેરો કામ કરે છે, એજન્ટનું સૌથી મૂલ્યવાન કાર્ય કોડ સર્જન નહીં, પરંતુ જવાબદાર ટીમ સુધી મુદ્દો પહોંચાડવાનું અને તેનું પ્રાથમિક વિશ્લેષણ કરવાનું છે.
ઉપયોગી એજન્ટ આઉટપુટ ચકાસણીમાં ખરું ઊતરે છે અને માત્ર મળતી આવતી પેટર્ન નહીં, પરંતુ કાર્યકારણ સમજાવે છે.
પુરાવા એકત્ર કરવા અને સંદર્ભ તૈયાર કરતું સ્તર રચવું એ સર્જન સ્તર કરતાં વધુ મહત્ત્વનું છે.
એજન્ટિક કોડિંગ વિશેની મોટાભાગની ચર્ચા હજી પણ એક સરળ વચનથી શરૂ થાય છે: વધુ કોડ, વધુ ઝડપથી લખવો.
ક્યારેક આ વિચાર વધુ મહત્ત્વાકાંક્ષી દૃષ્ટિ સુધી વિસ્તરે છે, જેમાં એજન્ટો કામનું આયોજન કરે, PR ખોલે અને ન્યૂનતમ માનવીય હસ્તક્ષેપથી ફેરફારો કાર્યરત કરે. પરંતુ મોટાભાગની ઇજનેરી ટીમો માટે નજીકના ભવિષ્યનું સૌથી સ્પષ્ટ મૂલ્ય વધુ મર્યાદિત છે. તેનો હેતુ પુનરાવર્તનની પ્રક્રિયાનો ખર્ચ ઘટાડવાનો છે.
સૉફ્ટવેર પહોંચાડવું એ માત્ર કોડ સર્જન નથી. કોડ લખવો એ લાંબા ચક્રનો માત્ર એક તબક્કો છે, જેમાં સમીક્ષા, પરીક્ષણ, નિયોજન અને સમસ્યા થાય ત્યારે તપાસનો સમાવેશ થાય છે. સમીક્ષા ચક્રને ફરીથી રચ્યા વિના એજન્ટિક કોડિંગ અપનાવતી મોટાભાગની ટીમો પોતાનો અવરોધ ફક્ત પ્રક્રિયાના આગળના તબક્કે ખસેડે છે.
માત્ર સર્જનની ઝડપ વધારવાથી ટીમ આપમેળે ઝડપી બનતી નથી. તેનાથી સમીક્ષા, ચકાસણી અને વિશ્વાસ સ્થાપિત કરવામાં વધુ મહેનત કરવી પડી શકે છે.
ઘણાં ઇજનેરી વાતાવરણોમાં પહેલો મુસદ્દો તૈયાર કરવો ખર્ચાળ ભાગ નથી, પરંતુ પરિણામ પર વિશ્વાસ સ્થાપિત કરવો ખર્ચાળ છે.
શું ફેરફારે ખરેખર સમસ્યા ઉકેલી કે સિસ્ટમ સુધારી? શું તેનાથી બીજે ક્યાંક અગાઉની ખામી ફરી સર્જાઈ? નિષ્ફળતા કોડમાં છે, વાતાવરણમાં, પરીક્ષણોમાં કે કોઈ અવલંબનમાં? સૂચવેલો સુધારો મૂળ કારણને ઉકેલે છે કે માત્ર દેખાતા લક્ષણને?
અહીં એજન્ટો મદદ કરી શકે છે. તેઓ ઇજનેરોનું સ્થાન લે છે એટલા માટે નહીં, પરંતુ અવ્યવસ્થિત પુરાવાની સંરચિત પ્રાથમિક તપાસ કરી શકે છે: લૉગ તપાસવા, તાજેતરના ફેરફારો સરખાવવા, સંબંધિત સંકેતોનો સાર આપવો, સંભવિત કારણો શોધવા, ચકાસણીઓ ચલાવવી અને માનવી વધુ તપાસી શકે એવું પરિણામ આપવું.
ઘણી ટીમોમાં એજન્ટનો સૌથી વધુ અસરકારક ઉપયોગ શરૂઆતથી કોડ સર્જવામાં નથી. તેનો ઉપયોગ કોઈ વ્યક્તિ તેના પર જાતે કલાકો ખર્ચે એ પહેલાં સમસ્યા માટે તપાસનો વ્યાપ ઘટાડવામાં છે.
મોટા પાયાના ત્રુટિનિવારણ કાર્યપ્રવાહોમાં આ ખાસ કરીને સ્પષ્ટ છે. કલ્પના કરો કે સેંકડો ઇજનેરોએ ફેરફાર કરેલા કોડભંડારોમાં CI દર રાત્રે લાખો પરીક્ષણો ચલાવે છે. અમારા એક ગ્રાહક માટે આ વાસ્તવિકતા છે. કંઈક નિષ્ફળ જાય ત્યારે જવાબદાર ટીમ સુધી મુદ્દો પહોંચાડવો મુશ્કેલ હોય છે. સમસ્યા ઍપ્લિકેશન કોડમાં, કોઈ અવલંબનમાં, પરીક્ષણ કાર્યપ્રણાલીમાં અથવા ટેક્નોલૉજીના કોઈ અન્ય સ્તરમાં હોઈ શકે છે. લૉગનું કદ ગિગાબાઇટ સુધી પહોંચી શકે છે અને સમસ્યા સૌપ્રથમ જોતી ટીમ હંમેશાં તેની જવાબદાર ટીમ હોતી નથી.
આ પ્રકારના કાર્યપ્રવાહમાં એક એજન્ટ પાસે સુધારો લખાવવો સ્વાભાવિક ઉકેલ નથી. તે સમસ્યાનો વ્યાપ ઝડપથી ઘટાડતી સિસ્ટમ માટે રચાયેલો છે.
ઉપયોગી પ્રક્રિયા લૉગ મેળવી શકે, સંબંધિત પુરાવા પસંદ કરી શકે, મહત્ત્વની બાબતોનો સાર આપી શકે, સુરક્ષિત પ્રાયોગિક વાતાવરણમાં કોડ તપાસી શકે અને વિશ્વાસનું મૂલ્યાંકન, શોધી શકાય તેવા પુરાવા તથા સૂચિત આગલાં પગલાં સાથે સંરચિત મૂળ-કારણ વિશ્લેષણ આપી શકે. વિશ્વાસનો ગુણાંક તૈયાર કરવા માટે વિષય-નિષ્ણાત એજન્ટના પ્રારંભિક આઉટપુટનું મૂલ્યાંકન કરે છે. પછી તેને નિર્ણાયક તરીકે કામ કરતા LLMમાં આપવામાં આવે છે, જેથી માનવીય નિર્ણય સાથે સુસંગતતા જાળવીને આગળનું મૂલ્યાંકન સ્વચાલિત થઈ શકે.
હેતુ ઇજનેરી વિવેક દૂર કરવાનો નહીં, પરંતુ સમીક્ષકોને વધુ મજબૂત શરૂઆત આપવાનો છે. પાછી આવેલી ખામીઓનું પ્રાથમિક વિશ્લેષણ, PR સમીક્ષા, પરીક્ષણ સુધારણા, પ્રકાશન ચકાસણી અને નિયોજન પછીની તપાસ, આ બધાનું સ્વરૂપ સમાન છે. તેમાં પુષ્કળ પુરાવા અને સમીક્ષાની જરૂર હોય છે તથા ઘણી અસ્પષ્ટતા હોય છે. તે એજન્ટને ઇજનેરી પ્રક્રિયાનું સ્થાન લેવા નહીં, પરંતુ પ્રક્રિયાને આગળ ધપાવવામાં મદદ કરવા કહે છે.
આ જ કારણે ટીમોએ આ સિસ્ટમોનું મૂલ્યાંકન કેવી રીતે કરે છે તે અંગે સાવચેત રહેવું જોઈએ.
એજન્ટ એકલપણે પ્રભાવશાળી પરિણામ આપી શકે છે કે નહીં, એ ખોટો પ્રશ્ન છે. સારો પ્રશ્ન એ છે કે તે બીજે ક્યાંય અડચણ ઊભી કર્યા વિના વાસ્તવિક કાર્યપ્રવાહ સુધારે છે કે નહીં.
એટલે એ જોવું જોઈએ કે આઉટપુટ ચકાસી શકાય એટલું ચોક્કસ છે કે નહીં, તે માત્ર મળતી આવતી પેટર્ન બતાવવાને બદલે કાર્યકારણ સમજાવે છે કે નહીં અને સમીક્ષાને વધુ મુશ્કેલ બનાવવાને બદલે સરળ બનાવે છે કે નહીં. વિશ્વસનીય જણાતો જવાબ અને ઉપયોગી જવાબ એક જ બાબત નથી. વ્યવહારમાં, ટીમો એજન્ટના એવા આઉટપુટ પર વિશ્વાસ કરે છે જે ચકાસણીમાં ખરું ઊતરે અને તપાસવા માટે કંઈક નક્કર આપે.
વધુ મહત્ત્વનો બોધ એ છે કે ઉપયોગી એજન્ટિક સિસ્ટમો માત્ર સર્જન પર નિર્ભર નથી. તેઓ પુરાવા કેવી રીતે એકત્ર થાય છે, સંદર્ભ કેવી રીતે તૈયાર થાય છે, આઉટપુટ કેવી રીતે ચકાસાય છે અને સમીક્ષક સમક્ષ અનિશ્ચિતતા કેવી રીતે સ્પષ્ટ કરાય છે તેના પર નિર્ભર છે.
આ જ કારણે નજીકના ભવિષ્યમાં એજન્ટિક ઇજનેરી એક જ મોટી છલાંગમાં સંપૂર્ણ સ્વાયત્તતા સુધી પહોંચે તેવી શક્યતા ઓછી છે. તેના બદલે સુનિયોજિત ચક્રોની શ્રેણી બનવાની શક્યતા વધુ છે, જેમાં એજન્ટો ટીમોને દરેક તબક્કા વચ્ચેનો વ્યર્થ પ્રયાસ ઘટાડીને પોતાનું કામ તપાસવા, સમીક્ષવા, ચકાસવા અને સુધારવામાં મદદ કરે.
વ્યાપક સ્વાયત્તતાની કહાણીની સરખામણીમાં આ કદાચ ઓછું નાટ્યાત્મક લાગે, પરંતુ ઉપયોગી સિસ્ટમો વાસ્તવમાં જે રીતે અપનાવાય છે તેની આ ઘણું નજીક છે.